Sekretarka

Film jest luźno oparty na opowiadaniu Mary Gaitskill z 1988 roku, jednak scenariusz znacznie rozbudował i pogłębił oryginalną historię, zmieniając m.in. zakończenie na bardziej pozytywne dla związku bohaterów.

Reżyser Steven Shainberg chciał pokazać, że relacje BDSM mogą być normalne, i inspirował się filmem 'My Beautiful Laundrette', który jego zdaniem oswoił widzów z tematem związków homoseksualnych w latach 80.

Kwestia wypowiadana przez bohaterkę w oryginalnym opowiadaniu 'I'm so stupid' została zmieniona w filmie na okrzyk fantazji 'I'm your secretary', który reżyser uznał za znacznie bardziej 'celebracyjny'.

Choć akcja filmu rozgrywa się na Florydzie, całość zdjęć kręcono w Los Angeles.

Projekt biura Edwarda i Lee powstawał przez dwa lata pracy reżysera Stevena Shainberga i scenografki Amy Danger, która celowo zestawiła naturalne materiały i kolory we wnętrzu biura z sztucznym, plastikowym wystrojem reszty świata przedstawionego, np. dom Lee obito folią, by podkreślić kontrast.

Ekipa filmowa przez pomyłkę uzyskała pozwolenie na kręcenie w niewłaściwym parku; Maggie Gyllenhaal zachęciła twórców, by mimo to nakręcić potrzebną scenę bez zezwolenia, podczas gdy członkowie ekipy odwracali uwagę miejscowej policji.

Na potrzeby filmu nieco zmieniono tekst piosenki Lizzie West 'Chariots Rise' – linijkę 'what a fool am I, to fall so in love' zastąpiono słowami 'what grace have I, to fall so in love'.

Film wywołał porównania do serii 'Fifty Shades of Grey' ze względu na tematykę BDSM oraz nazwisko bohatera granego przez Jamesa Spadera - Grey, co skłoniło niektórych do spekulacji, że mógł zainspirować powieści E. L. James.

Na festiwalu Sundance w 2002 roku film zdobył Special Jury Prize Award for Originality dla reżysera Stevena Shainberga.