O dwóch takich, co poszli w miasto

Scenarzyści Jon Hurwitz i Hayden Schlossberg napisali film na podstawie przyjaciół i doświadczeń ze szkoły średniej Randolph High School, nadając również rzeczywiste imię swojego przyjaciela Harolda Lee głównemu bohaterowi.

Pomysł na umiejscowienie historii wokół sieci White Castle powstał z osobistego pragnienia Hurwitza, który przez wiele lat mieszkając w Pensylwanii (gdzie nie było restauracji White Castle) prosił bliskich o przywożenie zamrażanych hamburgerów z New Jersey.

Producenci uzyskali pozwolenie od White Castle w 2002 roku na używanie nazwy sieci, a scena, w której lokalny lokal miał być zamknięty, została zmieniona na życzenie dyrektora marketingu firmy.

Rola Neila Patricka Harrisa, który gra zromansowaną wersję samego siebie, została napisana w scenariuszu bez uprzedniego poproszenia go o zgodę; gdyby odmówił, produkcja wybrała Ralpha Macchio jako alternatywę.

Kal Penn musiał przejść siedem castingów, zanim otrzymał rolę Kumara, a do tego samego postaci miał prawo też aktor Sendhil Ramamurthy; do roli Harolda aplikowali również Bobby Lee, Randall Park i Dante Basco.

Niektórzy dyrektorzy studiów zaproponowali zmianę głównych bohaterów na białego chłopaka i czarnego, ale scenarzyści i reżyser Danny Leiner nalegali na zachowanie dwóch postaci azjatycko-amerykańskich, unikając białomarcizmu.

Mimo że sceną jest New Jersey, film był kręcony głównie w Toronto, a sceny na Uniwersytecie Princeton zostały faktycznie sfilmowane w Victoria College i Knox College Uniwersytetu Toronto.

Ponieważ w Kanadzie nie istniały restauracje White Castle, produkcja musiała zbudować od podstaw całą lokalną restaurację tej marki do zdjęć.

Kal Penn, będąc wegetarianinem, jadł wegetariańskie burgery podczas kręcenia scen z hamburgerami.

Mimo że byli głównymi bohaterami, John Cho i Kal Penn otrzymali jedynie po 75 000 dolarów brutto każdy, które po opodatkowaniu i prowizjach zmniejszyły się do około 22 500 dolarów netto na osobę.

Przez 11 dni przed premierą New Line Cinema zamieniła parking na Sunset Strip w tymczasowy White Castle, w którym podano 40 000 hamburgerów osobistościom takim jak Quentin Tarantino, Farrah Fawcett i Jay Leno.

Chociaż film nie był dużym sukcesem w kinie, sprzedaż na rynku domowym była trzy do czterech razy wyższa niż przewidywano na podstawie wpływów z kin, z prawie 2,9 miliona kopii DVD sprzedanych w Stanach Zjednoczonych do 2008 roku.