Big Lebowski

The Dude został zainspirowany przede wszystkim producentem filmowym i aktywistą Jeffem Dowdem, który był członkiem Seattle Seven, pił White Ruskie, i faktycznie miał przydomek 'The Dude'.

Postać została również zainspirowana przyjacielem braci Coen, Peterem Exline'em, weteranem wojny w Wietnamie, który posiadał kochany dywan, który 'łączył pokój', a jego rzeczywisty incydent ze skradzionym samochodem, w tym prace domowe ucznia ósmej klasy znalezione przez policję, zostały bezpośrednio wpracowane do filmu.

Walter Sobchak został częściowo zainspirowany przyjacielem Exline'a, Lewisem Abernachy'm, weteranem wojny w Wietnamie, który został prywatnym detektywem, a także reżyserem Johnem Miliusem, którego umiłowanie broni i militarności bracia Coen poznali podczas tworzenia Barton Fink.

Jim Ganzer, surfer z Malibu i przyjaciel Johna Miliusa, również nazwany 'the Dude', służył jako kolejna inspiracja dla postaci Jeffa Bridgesa.

Bracia Coen pierwotnie oparli historię na rzeczywistej amatorskiej lidze softballu Exline'a, ale zmienili ją na bowling, ponieważ uważali, że jest to bardziej towarzyski sport, który pozwala postaciom pić i palić papierośni podczas rozmowy.

Przed podjęciem decyzji o Davidzie Huddlestonie, bracia Coen zabiegali o Roberta Durvalla (który nie lubił scenariusza), Anthony'ego Hopkinsa (niechętnie grającego Amerykanina), Gene'a Hackmana (na przerwie w aktorstwie) i Jacka Nicholsona do roli 'wielkiego' Jeffreya Lebowskiego, a nawet fantazjowali o Marlonie Brandzie jako o idealnym wyborze.

Nieaktorzy publicznych postaci, takie jak Jerry Falwell i Norman Schwarzkopf, były rozważane jako możliwości do roli wielkiego Lebowskiego, zanim Huddleston został obsadzony.

Charlize Theron była rozważana do roli Bunny Lebowski, a David Cross przesłuchiwał się do roli Brandta.

Mel Gibson był pierwotnie rozważany do roli Dude'a, ale nie potraktował propozycji poważnie; Jeff Bridges niechętnie przyjął rolę obawiając się, że ustawi to zły przykład dla swoich córek, dopóki jego córka Jessica go o tym nie przekonała.

Postać Jezusa Quintany została zainspirowana występem teatralnym z 1988 roku, w którym John Turturro grał w Public Theater w sztuce 'Mi Puta Vida', gdzie grał postać typu pedofila, co skłoniło braci Coen do napisania dla niego podobnej postaci.

Według Julianne Moore, jej postać Maude została oparta na artystce Carolee Schneemann, która performowała nago na huśtawce, a także na Yoko Ono.

Przygotowując się do swojej roli, Jeff Bridges wszedł do swojej własnej szafy z zespołem garderobowym, aby wybrać ubrania dla Dude'a, i okazało się, że nosił jego własne rzeczywiste ubrania zarówno w filmie, jak i w domu później.

Jeff Bridges naśladował fizyczne manieryzmy producenta Jeffa Dowda, w tym jego pochyloną postawę i brzuch, aby wcielić się w Dude'a.

Jedyną instrukcją, którą Joel Coen regularnie давał Bridgesowi, było pytanie go przed każdą sceną, czy uważa, że Dude palił marihuanę w drodze; jeśli Coen powiedział tak, Bridges pocierałby sobie oczy, aby wyglądały na przekrwione.

Zdjęcia trwały 11 tygodni między styczeń a kwiecień 1997, przy czym wszystkie sceny z grą w kręgle zostały sfilmowane przez trzy tygodnie w rzeczywistym Hollywood Star Lanes, a sfilmowane w stylu Busbyego Berkeleya sekwencje snów w przekształconym hangarem dla samolotów.

Julianne Moore pracowała tylko dwa tygodnie na planie filmu, pracując na początku i pod koniec produkcji, i zaszła w ciążę z synem podczas zdjęć; Sam Elliott był na planie tylko przez dwa dni, ale wykonał wiele ujęć swojej ostatniej kwestii.

Jeff Bridges był zdenerwowany tym, że na planie nie było monitora podglądu wideo i naciskał na ekipę, aby go zdobył do końca drugiego tygodnia produkcji.

Sceny w domu plażowym Jackie Treehorn'a były filmowane w Sheats-Goldstein Residence, domu z 1963 roku w Hollywood Hills zaprojektowanym przez architekta Johna Lautnera.

W oryginalnym scenariuszu Dude prowadził Chryslera LeBarona, lustrzenie odzwierciedlając rzeczywisty samochód Jeffa Dowda, ale bracia Coen zmienili go na Forda Torino, ponieważ LeBaron nie był wystarczająco duży, aby wygodnie zmieścić Johna Goodmana.

Aby osiągnąć kadrowanie z punktu widzenia toczącego się kęgla, bracia Coen zainstalowali kamerę na konstrukcji przypominającej ruszt do grilla i przesuwali ją wzdłuż toru, podczas gdy CGI został użyty do stworzenia perspektywy spod dziury na kciuk piłki.

Jack Kehler przeszedł trzy trzygodzinne próby z choreografami Billem i Jacqui Landrum dla swojej sekwencji tanecznej, ostatecznie wykonując ją do 'Pictures at an Exhibition' Modesta Musorgskiego, którą wybrał spośród kilku opcji muzyki klasycznej oferowanych przez braci Coen.

Ogólna struktura filmu i jego użycie głosu narratora (Stranger) były celowo zainspirowane fikcją detektywistyczną Raymonda Chandlera, przy czym Joel Coen cytował 'The Long Goodbye' Roberta Altmana jako główną inspirację.

Dwa gatunki pająków afrykańskich, Anelosimus biglebowski i Anelosimus dude, zostały nazwane na cześć filmu i jego głównej postaci w 2006 roku, a wymarły rodzaj iglaka z okresu permu został nazwany Lebowskia na cześć braci Coen w 2007 roku.

Całą religię o nazwie Dudeism, znana również jako Church of the Latter-Day Dude, założono w 2005 roku na podstawie filozofii filmu, a od tego czasu ordynowano ponad 220 000 'Dudeist Priests' na całym świecie.

Coroczny Lebowski Fest rozpoczął się w Louisville, Kentucky w 2002 roku zaledwie 150 uczestnikami i od tego czasu rozszerzył się na arenie międzynarodowej, w tym londyńska edycja o nazwie The Dude Abides.

W styczniu 2019 roku Jeff Bridges powrócił do roli Dude'a w zwiastunie do reklamy Super Bowl Stella Artois, publikując klip samego siebie przechodzącego przez pokój, gdy pędzące liście kurzu przeturlały się obok.