Zabójczy Układ

Film jest pierwszym dziełem reżyserskim Antoine'a Fuchsa, który chciał stworzyć wersję Taksówkarza na lata dziewięćdziesiąte dwudziestego wieku.

Film stanowi pierwszą rolę aktorską Chow Yun-fata w americańskim kinie w języku angielskim, po tym jak jego poprzednie prace ograniczały się do filmów akcji z Hongkongu.

Mira Sorvino nigdy wcześniej nie posługiwała się bronią palną, więc przeszła trening z bronią w przygotowaniu do roli. Jest specjalistką w studiach azjatyckich z Harvard University, mówi mandarynie i mieszkała osiem miesięcy w Pekinie.

Przed rozpoczęciem zdjęć Mira Sorvino przeciążyła swój głos krzykami podczas ponownego kręcenia scen z filmu Mimic, a reżyser Antoine Fuchs zachwycił się tym efektem i poprosił ją, aby go utrzymała, co zmusiło ją do codziennego krzyku przed zdjęciami, aby umyślnie zniszczyć swój głos.

W ostatniej nocnej scenie konfrontacji, w której zaprojektowano ulicę podobną do dzielnicy chińskiej, Chow Yun-fat wystrzelił 546 kul z dwóch pistoletów jednocześnie, co spowodowało opuchnięcie i drżenie jego dłoni.

Chaotyczna scena strzelaniny wewnątrz rzeczywistej myjni samochodowej nazwanej Joe's Car Wash w Los Angeles została nakręcona pośród rozpylanej wody, szczotek i węży.

Ośmiopiętrowy budynek Giant Penny zagrożony burzeniem w centrum Los Angeles został użyty jako miejsce zdjęć dla wnętrza komisariatu policji, pokoju hotelowego i biura postaci Meg Coburn.

Projektant Hideo Kojima oświadczył w wywiadzie, że muzyka z filmu The Replacement Killers skłoniła go do wybrania kompozytora Harry'ego Gregson-Williamsa do pracy nad muzyką do gry Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty.

Film otworzył się na drugim miejscu w przychodach kasowych w Stanach Zjednoczonych podczas pierwszego weekendu w lutym 1998 roku, za filmem Titanic, który zdominował listę z dużą przewagą.

Scenarzysta Ken Sanzel przyznał, że ostateczny film różni się znacznie od tego, co napisał, mówiąc, że przetrwały tylko podstawowe elementy fabuły z jego pierwotnej wizji i że koncepcja artystyczna była całkowicie dziełem Antoine'a Fuchsa.