Zapowiedź

Pomysł na film powstał w 2001 roku, gdy pisarz Ryne Douglas Pearson zaproponował producentom Toddowi Blackowi i Jasonowi Blumenthalowi koncept kapsuły czasu z lat 50., zawierającej spełnione przepowiednie, z których ostatnia kończyła się literami „EE” - „everyone else”.

Projekt powstawał pierwotnie w Columbia Pictures, a do reżyserii przymierzano się kolejno Roda Luriego i Richarda Kelly'ego, zanim trafił do turnaround i został przejęty przez Escape Artists.

Scenariusz był przepisywany kilkukrotnie - najpierw przez Stilesa White'a i Juliet Snowden, a później przez reżysera Alexa Proyasa wspólnie ze Stuartem Hazeldine'em tuż przed rozpoczęciem zdjęć.

Reżyser Alex Proyas przyznał, że chciał połączyć realizm z fantastyczną fabułą na wzór filmu 'Egzorcysta'.

Choć akcja filmu rozgrywa się w rejonie Bostonu (Lexington, Cambridge), zdjęcia kręcono w Melbourne w Australii, gdzie mieszka reżyser Alex Proyas, wykorzystując m.in. Camberwell High School przerobioną na fikcyjną szkołę William Dawes Elementary.

Scena katastrofy samolotu została nakręcona niemal w całości jedną ciągłą, dwuminutową sekwencją na prawie ukończonej obwodnicy Geelong Ring Road, łączącą praktyczne efekty z elementami CGI - przygotowanie zajęło dwa dni, a kręcenie kolejne dwa.

Ze względu na scenograficzny deszcz podczas kręcenia sceny katastrofy zastosowano specjalny żel do płomieni, by ogień się nie gasił, oraz półtrwały makijaż, by wytrzymał długie godziny zdjęciowe.

Wnętrza obserwatorium nakręcono w Australian Synchrotron, a dodatkowe zdjęcia realizowano także w prawdziwym Haystack Observatory w Westford w stanie Massachusetts.

W scenie umieszczania kapsuły czasu orkiestra dęta wykonuje motyw „Jowisz, zwiastun radości” Gustava Holsta, a w finałowej scenie zniszczenia Bostonu jedynym podkładem dźwiękowym jest „Allegretto” z VII Symfonii Beethovena, bez żadnych efektów dźwiękowych.

Zapytany o przygotowanie do roli astrofizyka, Nicolas Cage powiedział, że dorastał z profesorem, więc to była cała potrzebna mu research - jego ojciec August Coppola był profesorem literatury porównawczej na California State University w Long Beach.

Film zarobił 186,5 mln dolarów na świecie przy budżecie 50 mln dolarów, ale spotkał się z mieszanymi do negatywnych recenzjami - krytycy chwalili aktorstwo i styl wizualny, ale krytykowali nieprawdopodobieństwa fabuły i zakończenie.

Krytyk Roger Ebert był entuzjastyczny wobec filmu, oceniając go na cztery gwiazdki na cztery i umieszczając go później na szóstym miejscu listy najlepszych filmów 2009 roku.

Sekwencja katastrofy samolotu została nominowana do nagrody Visual Effects Society Awards w kategorii najlepszego pojedynczego efektu wizualnego roku.

W 2009 roku firma Global Findability złożyła pozew o naruszenie patentu przeciwko Summit Entertainment i Escape Artists, twierdząc, że w filmie użyto opatentowanego kodu obiektu geoprzestrzennego - sprawę oddalono w styczniu 2011 roku.