Raport mniejszości

Projekt zaczął się w 1992 roku jako sequel filmu Pamięć absolutna z Arnoldem Schwarzeneggerem, ale po bankructwie Carolco Pictures w 1995 roku scenarzyści usunęli elementy nawiązujące do tamtego filmu i przekształcili go w samodzielną historię.

Tom Cruise i Steven Spielberg poznali się i zaprzyjaźnili na planie 'Ryzykownego interesu' w 1983 roku i od dziesięciu lat szukali okazji do wspólnej pracy, zanim Cruise przekazał Spielbergowi scenariusz Jona Cohena.

W pierwotnej wersji scenariusza to Witwer tworzył fałszywy dysk pokazujący, jak Anderton go zabija, co miało inny przebieg finału niż w ostatecznej wersji filmu.

Spielberg i Cruise zgodzili się nie pobierać wynagrodzenia z góry, lecz wziąć po 15% z zysków brutto, aby utrzymać budżet filmu poniżej 100 milionów dolarów.

Pierwotnie Spielberg planował zupełnie inną obsadę: rolę Witwera zaoferował Mattowi Damonowi (który odmówił z powodu konfliktu terminów z 'Ocean's Eleven') i Javierowi Bardemowi, rolę Hineman - Meryl Streep, rolę Burgessa - Ianowi McKellenowi, rolę Agathy - Cate Blanchett, a rolę Lary - Jennie Elfman.

Rozwój projektu opóźniał się kilkukrotnie z powodu przekroczenia harmonogramu przez 'Mission: Impossible 2' Cruise'a oraz pracy Spielberga nad 'A.I. Sztuczna inteligencja', co dało czas na zatrudnienie scenarzysty Scotta Franka do przeróbki scenariusza Cohena.

Przed premierą Spielberg zorganizował trzydniowy 'szczyt myślowy' z piętnastoma ekspertami (architektami, futurystami, naukowcami), aby stworzyć wiarygodną wizję świata roku 2054 zamiast typowej scenerii science-fiction.

Minority Report był pierwszym filmem z całkowicie cyfrowym projektowaniem produkcji, wykorzystującym technologię 'previz' (previsualization) łączącą Photoshop i programy animacji 3D do symulacji planu przed kręceniem.

Efekty specjalne robotów Spyder zaprojektowano inspirując się głębinowymi meduzami - twórca efektów Henry LaBounta chciał uzyskać bioluminescencyjny efekt świetlny podobny do ich macek.

Aby uzyskać charakterystyczny, 'brudny' wygląd filmu, operator Janusz Kamiński kręcił materiał wysokoczułą taśmą w formacie Super 35 i zastosowano technikę bleach bypass, redukując nasycenie kolorów o około 40%, co dało obrazowi niemal czarno-biały, kontrastowy wygląd noir.

Scena pościgu w fabryce samochodów była kręcona w prawdziwej fabryce z użyciem robota spawalniczego, a walka Andertona z policjantami w plecakach odrzutowych powstała w alei zbudowanej na terenie wytwórni Warner Bros.

Kompozytor John Williams inspirował się muzyką filmową Bernarda Herrmanna i stworzył ścieżkę dźwiękową w stylu noir zamiast typowej dla science-fiction, wykorzystując też żeński wokal, co uznał za nietypowe dla tego gatunku.

W filmie pojawiają się niewymienieni w czołówce w rolach epizodycznych pasażerów metra: Cameron Diaz, Cameron Crowe i Paul Thomas Anderson.

Film zdobył 89% pozytywnych recenzji na Rotten Tomatoes i był chwalony przez krytyków, m.in. Rogera Eberta, który nazwał go arcydziełem i uznał za najlepszy film 2002 roku.