Lew w zimie

Sztuka teatralna, na podstawie której powstał film, nie odniosła sukcesu na Broadwayu – otrzymała złą recenzję w The New York Times i przyniosła stratę 150 000 dolarów.

Producent Martin Poll wykupił prawa do powieści Jamesa Goldmana Waldorf, a podczas rozmów obaj zaczęli dyskutować o sztuce Lew w zimie, którą Poll wcześniej przeczytał i pokochał, po czym zatrudnił Goldmana do napisania scenariusza.

Poll planował wcześniej nakręcić z Peterem O'Toole'em i Josephem Levine'em film The Ski Bum, ale projekt upadł, więc zaproponowano w zamian realizację Lwa w zimie.

Peter O'Toole miał w chwili kręcenia filmu 35 lat, mimo że grał 50-letniego Henryka II, a wcześniej wcielił się w tę postać w filmie Becket z 1964 roku.

Katharine Hepburn miała podczas realizacji filmu 60 lat, czyli była o 25 lat starsza od granego przez nią na ekranie męża.

Dzięki nominacji do Oscara za rolę Henryka II w tym filmie, Peter O'Toole – wcześniej nominowany za tę samą postać w Becket – stał się dopiero drugą osobą w historii nominowaną dwukrotnie za granie tej samej postaci, po Bingu Crosbym.

Aktorzy rozpoczęli próby w październiku 1967 roku w Haymarket Theatre w Londynie, a same zdjęcia trwały od listopada 1967 do maja 1968 roku.

Film kręcono w studiu Ardmore w Bray w hrabstwie Wicklow w Irlandii oraz w plenerach w Irlandii, Walii (Marloes Sands) i we Francji, m.in. w opactwie Montmajour w Arles i na zamku Tarascon.

Ponieważ Katharine Hepburn najlepiej czuła się na planie wcześnie rano, a Peter O'Toole wolał zaczynać pracę po południu, oboje wypracowali kompromis i kręcili swoje sceny codziennie od 8:30 do 16:00.

Rzeźbione kamienne figury pojawiające się w czołówce filmu zostały odnalezione przez reżysera przy podjeździe w pobliżu jednego z francuskich planów zdjęciowych, a w filmie przedstawiono je jako elementy wewnętrznych murów zamku.

Po obejrzeniu ukończonego filmu Albert R. Broccoli i Harry Saltzman zaproponowali Timothy'emu Daltonowi rolę Jamesa Bonda jako zastępcy Seana Connery'ego w Tajnej służbie jej królewskiej mości, jednak Dalton odmówił, uznając się za zbyt młodego – rolę tę objął dopiero w latach 80.