Patriota

Harrison Ford odrzucił główną rolę Benjamina Martina, uznając film za zbyt brutalny i sprowadzający amerykańską rewolucję do historii zemsty jednego człowieka.

Mel Gibson otrzymał za rolę rekordową gażę w wysokości 25 milionów dolarów.

Jude Law odrzucił rolę okrutnego pułkownika Williama Tavingtona, którą ostatecznie zagrał Jason Isaacs po przesłaniu taśmy z przesłuchaniem.

Do roli Gabriela Martina rozważano m.in. Joshuę Jacksona, Elijah Wooda, Jake'a Gyllenhaala i Brada Renfro, a finałowa decyzja zapadła między Ryanem Phillippe a Heathem Ledgerem – wybrano Ledgera, ponieważ reżyser Roland Emmerich dostrzegł w nim „wybuchającą młodość”.

Scenarzysta Robert Rodat napisał siedemnaście wersji scenariusza, zanim powstała satysfakcjonująca wersja.

Rodat pisał scenariusz z myślą o Mel Gibsonie w roli Benjamina Martina i nadał postaci sześcioro dzieci, aby zasygnalizować tę preferencję studiu – po narodzinach siódmego dziecka Gibsona liczbę dzieci bohatera zmieniono na siedmioro.

Film kręcono w całości w Karolinie Południowej, m.in. w Charleston, Rock Hill (sceny bitewne), Lowrys (farma Benjamina Martina) oraz w Fort Lawn, na terenie plantacji Mansfield, Middleton Place i w Brattonsville.

Zdjęcia trwały od 7 września 1999 do 20 stycznia 2000 roku.

Producent Dean Devlin i kostiumografowie filmu badali autentyczne mundury z czasów wojny o niepodległość w Smithsonian Institution przed rozpoczęciem zdjęć.

David Arnold, kompozytor muzyki do wcześniejszych filmów Emmericha (Stargate, Independence Day, Godzilla), przygotował demo ścieżki dźwiękowej do The Patriot, które zostało odrzucone – po tym incydencie nigdy więcej nie współpracował z reżyserem, a muzykę skomponował John Williams.

Pozytywną recenzję filmu rzekomo napisał krytyk David Manning z gazety The Ridgefield Press, jednak dziennikarz Newsweeka odkrył, że taka osoba nigdy nie istniała – afera ta ujawniła się w tym samym czasie, gdy wyszło na jaw, że Sony wykorzystywało w reklamach pracowników udających zwykłych widzów.

W 2005 roku Sony zawarło pozasądową ugodę i zgodziło się zwrócić po 5 dolarów niezadowolonym widzom, którzy obejrzeli film w kinach na podstawie fałszywych recenzji Manninga.

Film wywołał kontrowersje w Wielkiej Brytanii z powodu fikcyjnego przedstawienia brytyjskich postaci i zbrodni wojennych – Liverpool City Council domagało się publicznych przeprosin za rzekome „zabójstwo charakteru” historycznego pułkownika Banastre'a Tarletona, na którym luźno oparto postać Tavingtona.

Scena spalenia kościoła pełnego cywilów została zainspirowana masakrą w Oradour-sur-Glane dokonaną przez wojska niemieckie w 1944 roku, mimo że nie ma dowodów na podobne wydarzenie podczas wojny o niepodległość USA.