Tron. Dziedzictwo

Zainteresowanie sequelem Trona wzrosło po tym, jak oryginalny film z 1982 roku, który zarobił tylko 33 miliony dolarów w Ameryce Północnej, zdobył oddanych fanów; plotki nasiliły się po wydaniu gry wideo Tron 2.0 w 2003 roku.

Reżyser Joseph Kosinski był początkowo nieprzekonany do inspirowanego Matrixem podejścia Disneya do sequela, więc przekonał producenta Seana Baileya do sfinansowania trailera koncepcyjnego, który wykorzystał do zdefiniowania uniwersum filmu i uzyskania greenlight dla projektu; został on pokazany jako niespodzianka teaser "TR2N" na Comic-Conie w San Diego w 2008 roku.

Tron: Legacy był debiutem reżyserskim Joseph Kosińskiego na pełnej długości; wcześniej reżyserował jedynie komercyjne spoty CGI, a jego pochodzenie absolwenta Columbia University na kierunku architektura mocno wpłynęło na podejście projektowe filmu.

Oryginalny reżyser Trona Steven Lisberger konsultował się w sprawie scenariusza i błogosławił nową wizję, ale zdecydował się nie reżyserować sequela, mówiąc, że "po trzydziestu latach nie chcę konkurować sam ze sobą" i wolał być postacią podobną do "Obi-Wana" dla Kosińskiego.

Garrett Hedlund zdobył rolę Sama Flynna w procesie, który producenci nazwali "darwinowskim procesem castingu", który testował setki aktorów; Ryan Gosling, Chris Pine i Michael Stahl-David byli również rozważani do tej roli.

Cillian Murphy wygląda niezaliczony w roli kameo jako Edward Dillinger Jr., syn złoczyńcy z oryginalnego filmu Ed Dillinger, a sam Daft Punk pojawia się na ekranie jako kameo programów DJ-ów.

Oryginalny reżyser Trona Steven Lisberger pojawia się w filmie w małej roli barmana imieniem Shaddix.

Główne zdjęcia odbywały się w Downtown Vancouver i wokół niego przez około 67 dni, przy pracach na planie wykonywanych w studiu Canadian Motion Picture Park w Burnaby.

Kosinski nalegał na fizyczne zbudowanie 12 do 15 planów filmowych przy użyciu rzeczywistych materiałów takich jak szkło, beton i stal, aby dać światowi namacalną, intensywną jakość, nawet naszkicowując kryjówkę Kevina Flynna na serviecie dla testu efektów wizualnych.

Film został sfilmowany z podwójnymi kamerami 3D podobnymi do tych używanych w Avatarze, ale zamiast kamer Sony F950 używano kamer F35 z pełnymi sensorami 35 mm dla bardziej kinematograficznej głębi ostrości.

Zamiast makijażu starzejącego, młoda wersja Clu została stworzona całkowicie poprzez cyfrowe odmładzanie; makeup artist Rick Baker początkowo rzeźbił odlaną podobizną młodego Jeffa Bridgesa, ale zespół porzucił to za wyglądającą niewystarczająco młodo i przebudował to cyfrowo, używając wyglądu Bridgesa z filmu "Against All Odds" z 1984 roku jako odniesienia.

Aby uchwycić grę aktorską twarzy Clu, cztery mikrokamery z czujnikami podczerwieni śledziły 134 punkty na twarzy Jeffa Bridgesa, podobna technika używana w Avatarze i "The Curious Case of Benjamin Button"; na planie aktor John Reardon fizycznie wykonał sceny po Bridgesie, a jego głowa została cyfrowo zastąpiona odmłodzonym Clu w post-produkcji.

Oświetlane kostiumy wykorzystywały elastyczną technologię Light Tape elektroluminescencyjną łączącą laminowanie Honeywell i fosfory Sylvania, z aktorami ściśniętymi w kostiumach, aby zmieścić wbudowaną elektronikę; Garrett Hedlund ciągle dostawał wstrząsy od swojego potu kontaktującego się z diodami LED na dysku tyłu swojego kostiumu podczas sceny walki.

Zamazany, drobny wzór siatki widoczny w niektórych sekwencjach nie jest błędem produkcji, ale celowym efektem używanym do symulacji starszej technologii wideo podczas scen retrospekcji.

Daft Punk została najpierw poproszona do skomponowania muzyki do filmu w 2007 roku, ale była niedostępna podczas tournée; zostali później potwierdzona rok później, a Kosinski powiedział, że spotkanie z nimi wyglądało jak rozmowa kwalifikacyjna, w której sprawdzali, czy będzie honorować spuściznę Trona.

Daft Punk celowo podkreślili orkiestrową instrumentację nad czystymi syntezatorami w ścieżce dźwiękowej, a członek Guy-Manuel de Homem-Christo stwierdził, że "nie było żadnego sposobu, aby my mieli zrobić tę ścieżkę dźwiękową filmu z dwoma syntezatorami i perkusją".

Postać Rinzlera została nazwana na cześć autora i redaktora wykonawczego Lucasfilmu J. W. Rinzlera.

Puszka piwa Coors Sama na ekranie nie była płaconym product placementem; Kosinski powiedział, że po prostu lubił kolor i myślał, że będzie dobrze wyglądać na ekranie.

Aby promować film, Disney stworzył rozbudowaną kampanię marketingu wirusowego obejmującą wysyłane "tokeny Flynn's Arcade", ukryte dyski flash z kryptycznym kodem prowadzącym do fikcyjnej strony Flynnlives.com, a nawet ponownie otworzyła rzeczywistą lokalizację Flynn's Arcade w San Diego podczas Comic-Conu w 2009 roku.