New Line Cinema nabyła prawa do trylogii His Dark Materials Philipa Pullmana w lutym 2002, wkrótce po sukcesie Władcy Pierścieni: Drużyny Pierścienia.
Tom Stoppard został poproszony o napisanie pierwszego scenariusza w 2003 roku, ale scenariusz ten został następnie odrzucony; także reżyserowie tacy jak Brett Ratner i Sam Mendes byli zaangażowani w rozmowy, zanim Chris Weitz otrzymał zlecenie, przedstawiając niezażądane studium o długości 40 stron.
Chris Weitz ustąpił z funkcji reżysera w grudniu 2004 po krytyce za oświadczenie, że ataki powieści na religię zorganizowaną zostałyby złagodzone w filmie.
Reżyser Anand Tucker zastąpił Weitza w sierpniu 2005, ale ustąpił w maju 2006 z powodu rozbieżności twórczych z New Line, która chciała bardziej widowiskowego filmu, niż miał na myśli Tucker; Weitz powrócił do reżyserii po osobistym liście od Pullmana, który przekonał go do ponownego rozważenia.
Nicole Kidman była preferowaną wyborem Philipa Pullmana na rolę Marisy Coulter już dziesięć lat przed produkcją, ale początkowo odmówiła, ponieważ nie chciała grać złej, akceptując tylko po otrzymaniu osobistego listu od autora.
Paul Bettany był zaangażowany w rozmowy, aby zagrać Lorda Asriela, zanim rola została przydzielona Danielowi Craigowi.
Aktor Nonso Anozie został pierwotnie wybrany, aby użyczyć głosu niedźwiedziowi Iorekowi Byrnison i już nagrał swoje kwestie, ale został zastąpiony przez Iana McKellena na zaawansowanym etapie, ponieważ New Line chciała bardziej sławnego nazwiska na tę rolę, wbrew woli reżysera Weitza.
Głos Pantalaimona został powierzony Freddiemu Highmoreowi zamiast starszemu aktorowi, jak początkowo planowano, aby uczynić bardziej intymną relację między Lyrą a jej dajmonem i podkreślić kontrast z relacjami Lyry z starszymi postaciami męskimi.
Imię postaci Ragnar Sturlusson było Iofur Raknison w powieści, ale zostało zmienione w filmie, aby uniknąć zamieszania z Iorekiem; w niemieckiej wersji filmu dialogi zachowują oryginalne imię, podczas gdy napisy odzwierciedlają zmianę.
Główne zdjęcia rozpoczęły się 4 września 2006 roku w Shepperton Studios i trwały przez kilka miesięcy, z dodatkowymi lokalizacjami w Anglii, Szwajcarii i Norwegii, w tym Old Royal Naval College w Greenwich, Chiswick House i różnych college'ów w Oksfordzie.
Efekty specjalne zostały stworzone przez kilka studiów: Rhythm & Hues Studios stworzył głównych dajmonów, Framestore CFC stworzył wszystkich niedźwiedzi, a brytyjskie studio Cinesite stworzył drugorzędnych dajmonów.
Kompletne scenariusze Stopparda i Weitza były znacznie dłuższe niż ostateczna wersja filmu; studio wybrało czas trwania poniżej dwóch godzin, aby zmaksymalizować przychody, wycinając sceny, takie jak londyńska impreza pani Coulter.
Finał powieści, odpowiadający ostatnim trzem rozdziałom Northern Lights, został przesunięty do możliwego sequela The Subtle Knife, aby stworzyć bardziej pozytywny koniec, z powodu silnej presji marketingowej na szczęśliwe zakończenie; Weitz określił później doświadczenie remontażu przez New Line jako "przerażające".
Chociaż w powieści pani Coulter ma czarne włosy, Pullman skomentował wybór powierzenia roli blondynce Nicole Kidman, mówiąc, że się mylił co do postaci: "Jest blondynką. Musi być."
Catholic League wezwała do bojkotu filmu przed jego premierą, mając nadzieję, że poniesie on porażkę w kasie i że książki Pullmana będą się sprzedawać słabo; watykańskie dziennik L'Osservatore Romano opublikował następnie artykuł, który określił film jako pozbawiony religijności.
Film wygrał Oscara za Najlepsze Efekty Wizualne w 2008 roku, pokonując niespodziewanie Transformersy Michaela Baya, które uważano za faworyta po wcześniejszym wygraniu licznych nagród VES.
Z powodu rozczarowującego wpływu brutto w Ameryce Północnej i globalnego kryzysu gospodarczego, dwa planowane sequele (oparte na The Subtle Knife i The Amber Spyglass) zostały ostatecznie porzucone; aktor Sam Elliott przypisał anulowanie krytykom Kościoła Katolickiego.
Ścieżkę dźwiękową skomponował francuski muzyk Alexandre Desplat, podczas gdy brytyjska wokalistka Kate Bush napisała i wykonała piosenkę "Lyra", transmitowaną w napisach końcowych filmu.
