Ultimatum Bourne'a

Tony Gilroy, scenarzysta pierwszych dwóch filmów, chciał, aby Bourne szukał odkupienia za swoje morderstwa, aspekt, który uważał za nieobecny w Śmierci w imię, i dlatego został przekonany do napisania pierwszego szkicu scenariusza trzeciego filmu.

Gilroy ostatecznie nie wziął udziału w dalszym pisaniu po swoim pierwszym szkicu, który został skrytykowany przez Matta Damona, i do 2009 roku wciąż nie widział ukończonego filmu.

Tom Stoppard napisał również jedną z wersji scenariusza, a następnie stwierdził, że nie sądzi, aby choć słowo z tego trafiło do ostatecznego filmu.

Freddy Rodríguez i Gael García Bernal byli rozważani do roli mordercy Paz, zanim ostatecznie przypadła ona Édgarowi Ramírezowi.

Zdjęcia rozpoczęły się 2 października 2006 r. w Nowym Jorku i trwały do marca 2007 r., ze scenami kręconymi w Pinewood Studios, a także w Madrycie, Paryżu, Turynie, Tangerze, Oksfordzie i Londynie, szczególnie na stacjach Waterloo i Charing Cross.

Sceny rozgrywające się w Moskwie zostały faktycznie kręcone w Berlinie, na stacji Lichtenberg i na Platz der Vereinten Nationen.

Pościg samochodowy przez ulice Nowego Jorku wymagał sześciu tygodni zdjęć, podczas których New York City Police Department ograniczył prędkość pojazdów do około 57 km/h, aby uniknąć wypadków.

Efekty wizualne były wykonane przez studio Double Negative, które wyprodukowało ponad 590 "niewidzialnych" planów, w tym rozszerzenia dekoracji, cyfrowe dublety i samochody generowane komputerowo, stanowiące drugą współpracę ze studiem Philem Greengrassem po filmie United 93.

Podobnie jak w przypadku dwóch poprzednich filmów, muzykę skomponował John Powell, a piosenka Extreme Ways Moby'ego, używana w napisach końcowych, została specjalnie ponownie nagrana do tego trzeciego odcinka.

Piosenka "Scotty Doesn't Know", którą Bourne słucha podczas sceny strzelania, to utwór, który postać Matta Damona śpiewała już w filmie EuroTrip.

Film został dobrze przyjęty w subkulturze hakerów za pokazanie rzeczywistych narzędzi takich jak Bourne-again shell i Nmap, w przeciwieństwie do wielu innych filmów, które przedstawiają piractwo komputerowe w nierealistyczny sposób.

W brytyjskiej prasie szczególnie skomentowane zostały użycie fikcyjnego dziennikarza prawdziwego dziennika "The Guardian" i sceny kręcone na stacji Waterloo, a jeden z krytyków gazety żartował, że bycie ostrzeliywanym przez snajpera CIA zdarza się wszystkim dziennikarzom "The Guardiana".