Ucieczka z Sobiboru

Scenariusz Reginalda Rose'a oparto na książce Richarda Rashke'a z 1983 roku, a także na manuskrypcie ocalałego z Sobiboru Thomasa Blatta pt. „From the Ashes of Sobibor” oraz na książce innego ocalałego, Stanisława Szmajznera, „Inferno in Sobibor”.

Rutger Hauer, obsadzony jako Sasza Pieczerski, był wcześniej znany głównie z ról czarnych charakterów i zaledwie kilka lat wcześniej zagrał nazistowskiego ministra gospodarki Alberta Speera w filmie „Inside the Third Reich”. Aktor nie widział żadnych przeszkód w graniu Żyda, mówiąc, że „cała idea żydowskiego typu była fikcją stworzoną przez Hitlera”.

Producent Dennis E. Doty przyznał, że przy castingu kluczowa była „wewnętrzna energia” aktorów, opisując Hauera jako człowieka „wybuchowego, twardego, bombastycznego i teatralnego”.

Film kręcono przez dwa miesiące latem 1986 roku pod Belgradem w Jugosławii, w lesie Lipovička šuma, a produkcja kosztowała około 6 milionów dolarów i wymagała zaangażowania około 600 statystów do scen ucieczki.

Producent Dennis E. Doty przyznał, że skala okrucieństwa pokazana w filmie musiała zostać złagodzona, ponieważ jego zdaniem widzowie nie zaakceptowaliby przedstawienia prawdziwego poziomu przemocy, jakiej doświadczali więźniowie.

Przy produkcji jako konsultanci pracowało trzech ocalałych z obozu, w tym Thomas Blatt, który w filmie jest portretowany jako dziecko i który dostarczył twórcom mały model układu obozu, pomagający zaprojektować scenografię.

Alan Arkin wspominał, że podczas kręcenia scen ucieczki Thomas Blatt tak się podekscytował, że dołączył do aktorów uciekających w las, przez co ekipa musiała go szukać przez kilka godzin.

Esther Raab, kolejna ocalała z obozu, która miała 10 lat, gdy trafiła do Sobiboru, pomagała Richardowi Rashke przy pisaniu książki i była konsultantką techniczną filmu; po obejrzeniu produkcji stwierdziła, że jest „tak realistyczna, że aż przeraża”.

Film zdobył Złoty Glob dla najlepszego miniserialu lub filmu telewizyjnego, a Rutger Hauer otrzymał Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego w miniserialu lub filmie telewizyjnym.

Produkcja wywołała kontrowersje wśród organizacji ukraińsko-amerykańskich i ukraińsko-kanadyjskich, które zarzucały filmowi tworzenie negatywnego stereotypu Ukraińców jako antysemitów pomagających nazistom; doszło do demonstracji przed studiami CBS oraz wezwań do bojkotu sponsora filmu, firmy Chrysler, a jedna z grup protestacyjnych pozwała CBS w czerwcu 1987 roku.