L.A. Takedown

Historia filmu opiera się na prawdziwym śledztwie – Michael Mann zainspirował się opowieścią byłego chicagowskiego policjanta Chucka Adamsona, który w 1963 roku tropił zawodowego złodzieja Neila McCauleya, a później zabił go w strzelaninie po nieudanym napadzie.

Mann napisał pierwszy, 180-stronicowy szkic scenariusza już w 1979 roku, jeszcze przed nakręceniem swojego pełnometrażowego debiutu 'Thief'.

W 1983 roku Mann próbował zaproponować reżyserię filmu Walterowi Hillowi, ale ten odmówił.

L.A. Takedown powstało jako pilot serialu telewizyjnego dla NBC – Mann skrócił swój oryginalny 180-stronicowy scenariusz o około 110 stron, by zmieścić historię w 90-minutowym odcinku pilotażowym.

Zdjęcia do pilota trwały jedynie dziewiętnaście dni, poprzedzone dziesięcioma dniami preprodukcji, co uznano za wyjątkowo szybkie tempo jak na standardy Michaela Manna.

NBC nie zaakceptowało obsadzenia Scotta Planka w roli Vincenta Hanny i zaproponowało zakup serialu pod warunkiem zmiany aktora na głównej roli; Mann odmówił, co doprowadziło do odrzucenia projektu przez stację.

Większość głównej obsady filmu wcześniej gościnnie występowała w serialach Michaela Manna z lat 80. – 'Miami Vice' i 'Crime Story'.

Ścieżkę dźwiękową współtworzy utwór 'L.A. Woman' w wykonaniu Billy'ego Idola.

Film jest dziś znany głównie jako pierwowzór 'Gorączki' (Heat, 1995) Michaela Manna i bywa oceniany niekorzystnie w porównaniu z tym remakiem, mimo otrzymania w większości pozytywnych recenzji.

Przy pracy nad remakiem, zatytułowanym 'Heat', Mann korzystał z dłuższego szkicu scenariusza z 1986 roku i porzucił wcześniejszy plan nakręcenia filmu biograficznego o Jamesie Deanie na rzecz tego projektu.

Xander Berkeley, który w L.A. Takedown zagrał Waingro, pojawia się także w 'Heat' w krótkiej roli mężczyzny mającego jednonocny romans z bohaterką graną przez Diane Venorę.