Predator

Arnold Schwarzenegger omówił ponowne wcielenie się w rolę Dutcha Schaeferera z oryginalnego Predatora z Shanem Blackiem, ale odmówił cameo, ponieważ rola była zbyt krótka.

Benicio del Toro został pierwotnie podpisany na rolę główną w filmie, ale odszedł z powodu problemów z harmonogramem i został zastąpiony przez Boyda Holbrooka.

Postać Baxleyego grana przez Thomasa Jane'a została nazwana od imienia Craiga R. Baxleya, koordynatora kaskaderskiego oryginalnego filmu Predator z 1987 roku.

Edward James Olmos był obsadzony w roli wspierającej generała wojskowego, ale jego sceny zostały całkowicie wycięte z ostatecznej wersji filmu w celu skrócenia czasu trwania.

Po słabych pokazach testowych 20th Century Fox nakazała przepisanie i ponowne nagranie całego trzeciego aktu, a finale zostało przeniesione z dnia na noc, aby Predator wyglądał bardziej przerażająco.

Według Keegana-Michaela Keya, podczas obowiązkowych nagrań uzupełniających przepisano ponownie około trzy czwarte scenariusza ostatniego aktu.

Oryginalne zakończenie zawierało sprzymierzone z ludźmi „Predatory-Wysłanników" i zbiorowisko hybrydowych mutantów Predatora w bazie zwanej Area 52, ale zostało odrzucone i zastąpione prostszą potyczką w lesie nocą.

Kaskaderka Breanna Watkins sfilmowała dwa alternatywne zakończenia, w których grała Ellen Ripley i dorosłą Newt z franczyzy Alien, przeznaczone do zapowiadające sequela Alien vs. Predator, ale zostały one zastąpione przez zbroję Predator Killer.

Kompozytor Henry Jackman włączył oryginalne motywy muzyczne Alana Silvestri z filmu Predator z 1987 roku do swojej ścieżki dźwiękowej do The Predator.

Reżyser Shane Black zatrudnił swojego wieloletniego przyjaciela Stevena Wildera Stiegela, zarejestrowanego przestępcę seksualnego, do małej roli bez udziału w castingu; Olivia Munn odkryła jego przeszłość i z powodzeniem naciskała, aby scena została usunięta przed ostatecznym wizerunkiem filmu.