Producenci Peter Spears i Howard Rosenman kupili prawa do adaptacji powieści André Acimana w 2007 roku, jeszcze przed jej publikacją, po tym jak Rosenman usłyszał o rękopisie od przyjaciela.
Projekt utknął w 'piekle développement' na wiele lat; producenci spotkali się z kilkoma zespołami reżyser-scenarzysta, w tym Gabriele Muccino, Ferzanem Özpetekiem i Sam Taylor-Johnson, ale żaden nie zobowiązał się przed przyjściem Guadagnino i Ivory'ego.
Luca Guadagnino został pierwotnie zatrudniony tylko jako scout lokacji, ponieważ mieszkał w północnej Włoszech, i początkowo odmówił reżyserii ze względu na zapełniony harmonogram, zanim ostatecznie został jedynym reżyserem.
James Ivory miał wspólnie reżyserować z Guadagnino i przez około dziewięć miesięcy pisał scenariusz, ale wycofał się z reżyserii w 2016 roku po tym, jak firma zajmująca się sprzedażą wyraziła obawy, że dwóch reżyserów mogłoby spowodować konflikty na planie; Ivory następnie sprzedał prawa do scenariusza firmie Guadagnino i pozostał jedynym uznanym scenarzystą.
Budżet filmu został zmniejszony z początkowych 12 milionów dolarów do zaledwie 3,4 miliona dolarów, a harmonogram zdjęć został skrócony z 12 tygodni do 5 tygodni.
Guadagnino zmienił miejsce akcji z Bordighery z powieści na tereny wokół Cremy, gdzie mieszka, i przeniósł rok opowieści z 1987 (powieść) na 1983, okres, który postrzegał jako definitywny koniec optymistycznych lat siedemdziesiątych przed pojawieniem się korupcji ery Reagana i Thatcher.
Shia LaBeouf i Greta Scacchi byli rzekomo powiązani z filmem w 2015 roku; LaBeouf czytał rolę w Nowym Jorku i rzekomo dobrze współpracował ze Scacchi, ale firma produkcyjna porzuciła go ze względu na jego 'różne problemy'.
Armie Hammer prawie odrzucił rolę Olivera po przeczytaniu wymagań scenariusza dotyczących nagości, mówiąc, że go to przestraszyło, ale ostatecznie zdecydował się przyjąć tę rolę i tak.
Timothée Chalamet przygotował się do roli Elio codziennymi lekcjami włoskiego, treningami na siłowni i coachingiem pianistycznym z kompozytorem Robertem Solci, korzystając ze swojej istniejącej biegłości w języku francuskim oraz wieloletniego doświadczenia w grze na fortepianie i gitarze.
Sam autor powieści André Aciman pojawia się w rolce jako Isaac, jedna połowa pary gejowskiej na kolacji, gdy inni aktorzy stali się niedostępni w ostatniej chwili; producent Peter Spears powiedział, że Aciman okazał się 'fenomenalnym aktorem'.
Linia aktora Esther Garrel 'Friend for life?' (Przyjacielem na całe życie?) pod koniec filmu to bezpośredni cytat z J'entends plus la guitare, filmu z 1991 roku w reżyserii jej rzeczywistego ojca, Philippe'a Garrela.
Zarówno Hammer jak i Chalamet podpisali umowy zabraniające pełnej nagości, decyzja, która rozczarowała Ivory'ego, którego oryginalny scenariusz zawierał nagość dla obu aktorów.
Główne zdjęcia trwały około 33 dni w Cremie i w otaczającym regionie Lombardii, i były nękane deszczami przez 28 dni zdjęciowych, zmuszając ekipę do polegania na sztucznym oświetleniu, aby symulować północnowłoskie lato.
Guadagnino kręcił film w porządku chronologicznym, aby obsada i ekipa mogły być świadkami emocjonalnego dojrzewania się zarówno postaci, jak i młodych aktorów w czasie rzeczywistym.
Hammer i Chalamet spotkali się po raz pierwszy na planie w Cremie, spędzili miesiąc wspólnie mieszkając i spędzając czas, zanim zaczęły się zdjęcia, i ćwiczyli scenę pocałunku jako swoją pierwszą scenę razem.
Podczas czterogodzinnego zbliżenia Chalamet przy kominku, słuchał przez słuchawkę piosenki 'Visions of Gideon' Sufjana Stevensa, aby kierować swoją grą, a kamera została umieszczona wewnątrz kominka bez ekipy za nią.
Dla sceny tańca do 'Love My Way' Armie Hammer musiał grać przed 50 statystami bez kamery, przy wyciszonej muzyce, aby można było nagrać dialogi, a później nazwał to najgorszą sceną, jaką kiedykolwiek kręcił.
Autor zdjęć Sayombhu Mukdeeprom płakał w kącie pokoju po pierwszej próbie sceny konfrontacji między Oliverem a Elio, przytłoczony empatią do aktorów.
Scena wyznania, w której Elio mówi Oliverowi o swoich uczuciach, została kręcona w jednym nieprzerwanym kadrze długotrwałym, przy czym ekipa ułożyła długą ścieżkę kamery na Piazza Vittorio Emanuele w Pandino.
Zarówno Guadagnino jak i Timothée Chalamet początkowo wątpili, że słynna scena masturbacji z brzoskwinią była fizycznie wykonalna, więc każdy testował metodę niezależnie; zaskoczeni, że zadziałało, Guadagnino zdecydował się kręcić i zatrzymać scenę mimo rozważania jej wycięcia ze względu na zbyteczną eksplicitność.
Film był kręcony na 35mm cellulozie z pojedynczym obiektywem, wybór stylistyczny zainspirowany pracą Davida Cronenberga, wybrany zamiast cyfrowego pomimo wzrostu kosztów produkcji.
Niektóre sceny zostały cyfrowo zmienione w post-produkcji, aby naprawić błędy garderoby spowodowane krótkimi spodniami Armie'ego Hammera.
Sufjan Stevens napisał trzy oryginalne piosenki do soundtracku ('Mystery of Love', 'Visions of Gideon' i remix 'Futile Devices'), co było pierwszym razem, kiedy pisał muzykę wyraźnie dla filmu.
Guadagnino początkowo poprosił Sufjan Stevensa, aby zanarował film jako starszy Elio, ale Stevens odmówił roli dubbingu i zamiast tego wniósł piosenki.
Klip teaser z Hammerem i Chalamet tańczącymi do 'Love My Way' stał się wirusowym memem w mediach społecznościowych i spowodował wzrost popularności piosenki o 13% w streamingu przed premierą filmu.
James Ivory stał się najstarszym zwycięzcą konkurencyjnej Nagrody Akademii w dowolnej kategorii, kiedy wygrał Best Adapted Screenplay (Najlepszy zaadaptowany scenariusz) na 90. Academy Awards, podczas gdy nominacja Chalamet'a w kategorii Best Actor (Najlepszy aktor) uczyniła go trzecim najmłodszym kandydatem kiedykolwiek w tej kategorii.
Film został bez wyjaśnienia wycofany z oficjalnego programu Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Pekinie w 2018 roku, decyzja, którą jeden dziennikarz powiązał z nietolerancją rządu wobec treści o tematyce gejowskiej, i został później zakazany w Tunezji jako 'atak na wolności'.
