Krzyk 3

Kevin Williamson, scenarzysta pierwszego "Krzyku", dołączył do sprzedaży swojego oryginalnego scenariusza pięciostronicowe zarysy dwóch sequeli, licząc, że skusi to kupujących wizją całej serii, a nie tylko jednego filmu.

Williamson był zbyt zajęty innymi projektami (m.in. serialem "Wasteland" i reżyserią "Teaching Mrs. Tingle"), by napisać pełny scenariusz "Krzyku 3", więc napisał jedynie 20-30-stronicowy zarys, a właściwy scenariusz stworzył Ehren Kruger, odrzucając wiele notatek Williamsona.

Krótko przed rozpoczęciem produkcji doszło do masakry w Columbine High School, co wywołało falę krytyki dotyczącej wpływu przemocy w mediach na młodzież i zmusiło studio do złagodzenia przemocy oraz zwiększenia komediowego charakteru filmu.

W pewnym momencie studio żądało, by film w ogóle nie zawierał krwi ani przemocy na ekranie, lecz reżyser Wes Craven osobiście się temu sprzeciwił, twierdząc, że film musi zachować pewne standardy, by pozostać częścią serii "Krzyk".

Akcję filmu przeniesiono z Woodsboro do Hollywood częściowo dlatego, że umieszczenie brutalnych morderstw w małym miasteczku i przy szkole tuż po tragedii w Columbine mogłoby wywołać poważną krytykę wobec studia.

Według Williamsona jego oryginalny pomysł na scenariusz zakładał, że mordercami byłby cały fanklub serii "Cios" złożony z nastolatków z Woodsboro, a finałowym zwrotem akcji miało być odkrycie, że nikt z nich naprawdę nie zginął – pomysł ten później wykorzystał w swoim serialu "The Following" z 2013 roku.

Ze względu na napięty grafik Neve Campbell mogła poświęcić na zdjęcia jedynie 20 dni, co zmusiło twórców do zmniejszenia roli Sidney Prescott na rzecz postaci granych przez Courteney Cox i Davida Arquette'a.

Jamie Kennedy powrócił jako Randy Meeks mimo śmierci postaci w "Krzyku 2" – rozważano nawet, by bohater przeżył i ukrywał się, lecz uznano to za zbyt nierealistyczne, więc pojawił się jedynie w nagranej wcześniej wiadomości wideo.

Matthew Lillard ujawnił w 2009 roku, że pierwotnie miał powrócić jako Stu Macher, który przeżył i z więzienia organizował nowe ataki Ghostface wymierzone w licealistów oraz Sidney, jednak po masakrze w Columbine wątek ten usunięto ze scenariusza.

Kelly Rutherford dołączyła do obsady już po rozpoczęciu zdjęć, gdy w wyniku ciągłych przeróbek scenariusza scena otwierająca wymagała żywej aktorki zamiast jedynie zwłok kobiety.

Krótko po zaangażowaniu Emily Mortimer okazało się, że nie posiada ona wymaganego pozwolenia na pracę, w związku z czym musiała zostać przetransportowana do Vancouver, by je uzyskać.

Carrie Fisher wystąpiła w cameo jako była aktorka Bianca Burnette na sugestię Boba Weinsteina i sama pomogła napisać swoją postać, która wspomina, że niemal dostała rolę księżniczki Lei.

Zdjęcia do filmu trwały dwanaście tygodni, od 6 lipca do 29 września 1999 roku, głównie w rejonie Hollywood, San Fernando Valley, Beverly Hills i Silver Lake, a zakończenie filmu dokręcono ponownie w styczniu 2000 roku.

Scenariusz zmieniał się tak często, że sceny bywały gotowe dopiero w dniu kręcenia, a epilog z udziałem Patricka Dempseya nakręcono w trzech wariantach – bez jego postaci, z zabandażowaną ręką i w normalnym stanie – bo twórcy nie wiedzieli jeszcze, jaki los go spotka.

Reżyser Wes Craven sfinansował z własnej inicjatywy budowę replik scenografii z pierwszego "Krzyku", w tym domu Sidney, mimo że scena pościgu w tych dekoracjach nie była jeszcze w scenariuszu – dopisano ją dopiero po zbudowaniu planu.

Trzyminutowa scena z udziałem postaci Randy'ego Meeksa wymagała nakręcenia ponad dwóch godzin materiału ze względu na liczne przeróbki scenariusza.

Pierwotne zakończenie filmu uznano za nieudane, ponieważ Sidney zbyt łatwo pokonywała Romana, więc trzy miesiące po zakończeniu głównych zdjęć dokręcono nową wersję, w której Roman postrzelił Sidney, a do finału dopisano wcześniej pominiętą postać detektywa Kincaida.

Kompozytor Marco Beltrami zatrudnił aż siedmiu orkiestratorów, a przy tworzeniu muzyki eksperymentował z niecodziennymi technikami nagrań, m.in. wkładając przedmioty do wnętrza fortepianu, by uzyskać zniekształcone, nienaturalne brzmienie.

W utworze "Sid Wears a Dress" Beltrami zainspirował się i zapożyczył fragmenty muzyki Hansa Zimmera ze "Zniewolonej strzały" ("Broken Arrow").

"Krzyk 3" ustanowił rekord najszerszej premiery w historii kina w USA i Kanadzie, wchodząc na ekrany aż 3467 kin, i pobił rekord "Imperium kontratakuje: Edycja specjalna" pod względem najwyższego otwarcia weekendowego w lutym.

Po ujawnieniu skandalu wokół producenta Harveya Weinsteina krytycy zaczęli dostrzegać paralele między jego zachowaniem a wątkiem wykorzystywania młodych aktorek przez postać Johna Miltona, granego przez Lance'a Henriksena.

Rose McGowan, która wystąpiła w pierwszym "Krzyku", rok po jego premierze oskarżyła Harveya Weinsteina o gwałt w hotelowym pokoju, a w 2017 roku ujawniła, że otrzymała za milczenie ugodę w wysokości 100 tysięcy dolarów.