Mumia

Projekt rozwijano przez ponad dekadę – w latach 80. i 90. angażowano kolejno George'a A. Romero, Clive'a Barkera, Alana Ormsby'ego, Johna Sayles'a i Johna Garrisa, którzy tworzyli bardzo różne, często mroczne i osadzone we współczesności wersje scenariusza, zanim projekt trafił do Stephena Sommersa.

George A. Romero pracował nad wersją filmu dwukrotnie – najpierw w 1987, a potem w 1994 roku, tworząc zombie-horror w klimacie 'Nocy żywych trupów', jednak studio uznało jego pomysł za zbyt mroczny i brutalny.

Reżyser Wes Craven odrzucił propozycję poprowadzenia projektu, zanim ostatecznie zadanie powierzono Stephenowi Sommersowi.

Stephen Sommers przekonał wytwórnię Universal do swojej wizji filmu jako połączenia Indiany Jonesa i Jazona i Argonautów, przedstawiając 18-stronicowy zarys scenariusza; jako dziecko widział oryginał z 1932 roku i to właśnie mumia przerażała go najbardziej spośród klasycznych potworów Universalu.

Rolę Ricka O'Connella proponowano najpierw Tomowi Cruise'owi (który później zagrał w rebootcie z 2017), a także Bradowi Pittowi, Mattowi Damonowi i Benowi Affleckowi, jednak żaden z nich nie był zainteresowany lub nie pasował terminami.

Brendana Frasera obsadzono częściowo dzięki sukcesowi kasowemu filmu 'George z dżungli', a Sommers uznał, że aktor idealnie pasuje do wizji bohatera w stylu Errola Flynna.

Postać Evelyn Carnahan została nazwana na cześć Lady Evelyn Herbert, córki lorda Carnarvona, która była obecna przy otwarciu grobowca Tutanchamona w 1922 roku.

Arnold Vosloo zażądał, by zagrać Imhotepa całkowicie poważnie, porównując historię do wypaczonej wersji Romea i Julii, i dostał rolę po jednym przesłuchaniu; z powodu skąpego kostiumu postaci schudł 10-15 funtów, rezygnując z alkoholu i cukru.

Zdjęcia kręcono w Marrakeszu w Maroku, ponieważ miasto to łatwiej było ostylizować na lata 20. XX wieku niż współczesny Kair, a produkcja nie mogła kręcić w samym Egipcie ze względu na niestabilną sytuację polityczną.

Ekipa filmowa na pustyni Sahara musiała mierzyć się z odwodnieniem, codziennymi burzami piaskowymi i niebezpiecznymi zwierzętami – kilku członków ekipy trzeba było ewakuować drogą lotniczą po ukąszeniach lub użądleniach.

Brendan Fraser omal nie zginął podczas kręcenia sceny powieszenia swojej postaci; obsada miała nawet wykupione ubezpieczenie na wypadek porwania.

Studio Industrial Light & Magic stworzyło ponad 140 ujęć efektów specjalnych, opracowując cztery odrębne etapy 'regeneracji' mumii Imhotepa - od w pełni rozłożonego szkieletu po niemal w pełni ludzką postać.

Arnold Vosloo sam wykonywał motion capture dla swojej postaci zamiast korzystać z kaskadera, a jego twarz i ciało pokrywano diodami LED i taśmą jako punktami śledzącymi do cyfrowej obróbki.

Muzykę do filmu skomponował Jerry Goldsmith, który wcześniej współpracował ze Stephenem Sommersem przy filmie 'Deep Rising'; w partyturze wykorzystał m.in. bузuki oraz motywy przewodnie dla Egiptu, Imhotepa i Ricka.

Data premiery filmu została przesunięta z 21 na 7 maja 1999 roku z obawy przed konkurencją ze strony zbliżającej się premiery 'Gwiezdnych wojen: Mrocznego widma'.

Mimo mieszanych recenzji krytyków, film odniósł ogromny sukces kasowy, zarabiając ponad 422,5 miliona dolarów przy budżecie 80 milionów, a na rynku wideo stał się najlepiej sprzedającą się kasetą VHS roku i drugim najlepiej sprzedającym się DVD (po 'Matrixie').