Bodyguard

Lawrence Kasdan napisał scenariusz filmu już w 1975 roku, inspirując się japońskim filmem Yojimbo Akiry Kurosawy. Scenariusz był odrzucany aż 67 razy, zanim w 1977 roku kupił go szef Warner Bros., John Calley, za 20 000 dolarów.

Pierwotnie w rolach głównych Kasdan widział Steve'a McQueena i Dianę Ross. McQueen wycofał się z negocjacji z powodu problemów zdrowotnych (później zdiagnozowano u niego nieoperacyjnego raka opłucnej) i zmarł w 1980 roku, więc jego miejsce zajął Ryan O'Neal.

Diana Ross zrezygnowała z udziału w projekcie w 1979 roku, mając zastrzeżenia m.in. do scen nagości, wątku przemocy, wulgarnego języka i tytułu filmu, co doprowadziło również do rozpadu jej związku z Ryanem O'Nealem.

Kevin Costner zainteresował się scenariuszem w 1985 roku podczas przerwy w zdjęciach do filmu Silverado, w którym grał u boku reżysera Kasdana. To właśnie Costner osobiście skontaktował się z Whitney Houston w 1989 roku, przekonany po obejrzeniu jej koncertu i teledysku, że to ona powinna zagrać Rachel.

Kadra Warner Bros. miała wątpliwości co do obsadzenia Whitney Houston, obawiając się spadku jej popularności oraz reakcji publiczności na romans międzyrasowy; rozważano nawet Michelle Pfeiffer lub Kim Basinger, jednak Costner nalegał, by rolę odgrywała prawdziwa piosenkarka.

Whitney Houston zażądała, by usunąć z filmu wszelkie sceny nagości oraz by pocałunki z Costnerem były jedynie namiętne, a nie otwarte, co zostało uwzględnione w scenariuszu.

Podczas kręcenia filmu w styczniu 1992 roku doszło do śmiertelnego wypadku na planie w centrum Los Angeles – 33-letni operator dźwigu zginął przygnieciony przez dwa dźwigi transportujące sprzęt oświetleniowy.

W trakcie realizacji filmu i nagrywania ścieżki dźwiękowej Whitney Houston była w szóstym miesiącu ciąży z dzieckiem swojego narzeczonego Bobby'ego Browna, jednak w grudniu 1991 roku poroniła i mimo to kontynuowała pracę na planie.

Piosenka „I Will Always Love You” została wybrana na główny utwór filmu w ostatniej chwili, po tym jak planowany wcześniej utwór „What Becomes of the Brokenhearted” wykorzystano w filmie Fried Green Tomatoes.

Kompozytor John Barry początkowo miał skomponować muzykę do filmu, ale wycofał się z projektu i zastąpił go Alan Silvestri.

Mimo siedmiu nominacji do antynagrody Złota Malina (m.in. dla najgorszego filmu, najgorszego aktora i najgorszej aktorki), album soundtrackowy stał się najlepiej sprzedającą się ścieżką dźwiękową wszech czasów, sprzedając się w ponad 45 milionach egzemplarzy na świecie.

Po sukcesie filmu Kevin Costner planował kontynuację z udziałem księżnej Diany, która zgodziła się zagrać główną rolę – pierwszy szkic scenariusza ukończono dzień przed jej śmiercią w 1997 roku, po czym projekt porzucono.