Producent Andrew Macdonald przeczytał powieść Irvine'a Welsha w samolocie w grudniu 1993 i poczuł, że można ją zaadaptować na film, przynoszą to reżyserowi Danny'emu Boyle'owi i scenarzyście Johnowi Hodgemu w lutym 1994.
Aby przekonać Irvine'a Welsha do opcji książki, Danny Boyle napisał mu list, w którym stwierdził, że Hodge i Macdonald to "dwaj najważniejsi Szkoci od czasu Kenny'ego Dalglisha i Alexa Fergusona".
Welsh wspominał, że wcześniejsi kandydaci do praw do książki chcieli zrobić "poważny dramat społeczny" taki jak Christiane F czy The Basketball Diaries, ale został przekonany przez pragnienie filmowców, aby dotrzeć do szerokiej publiczności, a nie tylko arthouse'owej.
Do roli Rentona Boyle chciał mieszanki postaci Michaela Caine'a w filmie Alfie i Alexa Malcolma McDowella w Ujeciu ze światła - kogoś odpychającego, a jednocześnie urokliwego; Ewan McGregor ogolił głowę i stracił 2 kamienie (około 12,7 kg) do tej roli.
Ewen Bremner, który gra Spuda, faktycznie grał Rentona w oryginalnej adaptacji scenicznej Trainspottingu.
Jonny Lee Miller zaimponował Boyle'owi podczas przesłuchania, wykonując imitację Seana Connery'ego, po tym, jak Boyle słyszał o nim grającym Amerykanina w filmie Hakerzy.
Boyle początkowo rozważał Christophera Ecclestona do roli Begbiego ze względu na jego podobieństwo do postaci wyobrażonej w powieści, ale ostatecznie obsadził Roberta Carlyle'a, przekonując niższego aktora, mówiąc mu "mali psychopaci są lepsi".
Kelly Macdonald, która zrobiła swój filmowy debiut jako Diane, została obsadzona po tym, jak filmowcy rozesłali ulotki do klubów nocnych i butików oraz podchodzili do ludzi na ulicy w poszukiwaniu nieznanej aktorki, która mogła wiarygodnie grać postać młodszą niż jej rzeczywisty wiek.
Obsadzenie Keitha Allena w roli Dilera było celowym nawiązaniem do jego roli w poprzednim filmie Boyle'a Płytka grób, co sugeruje, że gra tę samą postać w obu filmach.
Scena, w której Renton nurkuje do toalety, to nawiązanie do powieści Thomasa Pynchona z 1973 roku Tęcza grawitacji.
Ewan McGregor spotkał się z członkami grupy Calton Athletic Recovery Group, organizacji uzależnionych od heroiny przechodzących rehabilitację w Glasgow, którzy również pojawiają się jako drużyna przeciwna w napisach otwierających; nauczono go, jak gotować heroynę, używając cukru i łyżki.
Film był kręcony przez zaledwie siedem tygodni przy budżecie 1,5 miliona funtów, a aktorzy i pracownicy pracowali w porzuconej fabryce papierosów w Glasgow, a większość scen została zrobiona w jednym ujęciu ze względu na ograniczenia czasowe i budżetowe.
Chociaż historia rozgrywa się w Edynburgu, prawie cały film został nakręcony w Glasgow; jedynie scena otwarcia z pościgiem została faktycznie sfilmowana w Edynburgu, na Princes Street i Calton Road.
Do sceny, w której Renton zapada się w podłogę po przedawkowaniu, ekipa zbudowała platformę nad pułapką i obniżyła aktora przez nią.
Niesławny kał w scenie "Najgorszej toalety w Szkocji" został faktycznie zrobiony z czekolady.
Danny Boyle podszedł do Oasis w sprawie zamieszczenia utworu na ścieżce dźwiękowej, ale Noel Gallagher odmówił tej okazji, ponieważ błędnie sądził, że film dotyczy rzeczywistych obserwatorów pociągów.
Senator USA Bob Dole publicznie oskarżył film o moralną deprawację i gloryfikację zażywania narkotyków podczas kampanii prezydenckiej w 1996 roku, pomimo że później przyznał, że go nie widział.
Trainspotting został wyświetlony poza konkursem na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1996 roku, podobno ze względu na jego tematykę.
