Dziennik Bridget Jones

Kilka aktorek rozważano na rolę Bridget Jones zanim wybrał się Renée Zellweger, w tym Helenę Bonham Carter, Cate Blanchett, Emily Watson, Rachel Weisz (uważaną za zbyt piękną na tę rolę) i Cameron Diaz, natomiast Toni Collette odrzuciła pracę, ponieważ grała wówczas na Broadwayu w spektaklu The Wild Party.

Katę Winslet również rozważano na rolę Bridget Jones, ale została pominięta w wieku 24 lat za to, że była zbyt młoda, a obsadzenie Zellweger pod koniec maja 2000 roku zakończyło dwuletnią próbę znalezienia odpowiedniej kandydatki na to stanowisko.

Aby się przygotować, amerykańska aktorka Renée Zellweger pracowała z korepetytorką wymowy Barbara Berkery (która wcześniej korepetytowała Gwyneth Paltrow do Shakespeare in Love), aby opanować południowo-wschodniogwarkę, przybrała 20 funtów dla roli oraz pracowała rzeczywiście jako stażystka w dziale promocji londyńskiego wydawnictwa Picador.

Colin Firth zgodził się zagrać Marka Darcyego częściowo ze względu na samoparodiujący żart: Andrew Davies, który napisał scenariusz do telewizyjnej adaptacji Pride and Prejudice z 1995 roku, współpisał również ten film, a Crispin Bonham-Carter, który grał pana Bingleyego w tamtej adaptacji, pojawia się w małej roli, pozwalając Firthowi żartobliwie wyszydzać własny wizerunek pana Darcyego.

Reżyserka Sharon Maguire, przyjaciółka autorki Helen Fielding, była podobno rzeczywistą podstawą postaci Shazzer, którą w filmie gra Sally Phillips.

Lokacje kręcenia obejmowały Shad Thames w Londynie, Royal Courts of Justice, stację St Pancras i Tower Bridge, zaś Stoke Park w Buckinghamshire stanowił zastępcze mityczne schronienie wsi, Wrotham Park w Hertfordshire służył jako rezydencja rodziny Darcy'ch, Syon House goszczył przyjęcie rocznicowe, Stansted Airport pełniła rolę lotniska JFK w Nowym Jorku, a Snowshill w Gloucestershire była wykorzystywana przez cztery dni jako dom rodziny Jonesów.

Po sześciu tygodniach planu zdjęciowego wokół Londynu produkcja przeniosła się do studia Shepperton w Surrey, aby ukończyć kręcenie.

Ścieżka dźwiękowa zawierała dwa wcześniej niewydane utwory, które stały się przebojami: "Out of Reach" Gabrielle i "It's Raining Men" Geri Halliwell, ta ostatnia stając się czwartym z rzędu numerem jeden na liście przebojów w Wielkiej Brytanii Halliwell.

Pisarze Salman Rushdie i Julian Barnes, wraz z Jeffreyem Archerem i Honor Blackman, pojawiają się w filmie w rolach cameo.

W 2009 roku pojawiły się plany musicalu West End z muzyką i tekstami Lily Allen, Stephen Daldry zaangażowany do reżyserii, a Sheridan Smith prowadząca warsztaty przygotowawcze w roli głównej, choć pełną produkcję nigdy nie zrealizowano.