Po skoncentrowanym na science fiction Moonrakerze producenci chcieli powrotu do bardziej realistycznego, przyziemnego stylu wczesnych filmów o Bondzie, rezygnując z fantastycznej narracji na rzecz historii o zemście i jej konsekwencjach.
Historia opowiadania 'For Your Eyes Only' została pierwotnie napisana przez Iana Fleminga w 1958 roku jako odcinek anulowanego serialu telewizyjnego o Jamesie Bondzie dla stacji CBS.
Fabułę filmu zbudowano na motywach dwóch opowiadań Fleminga - 'For Your Eyes Only' i 'Risico' - a także zaczerpnięto elementy z powieści 'Żyj i pozwól umrzeć' (scena kilhaulingu, niewykorzystana w ekranizacji tej powieści) oraz z 'Goldfingera' (urządzenie Identigraph, oparte na fikcyjnym 'Identicaście').
Z powodu niepewności co do dalszego udziału Rogera Moore'a rozważano kilku innych aktorów do roli Bonda, w tym Lewisa Collinsa, Iana Ogilvy'ego, Michaela Billingtona i Michaela Jaystona; Timothy Dalton również był poważnie brany pod uwagę, ale sam się wycofał, gdyż nie podobał mu się kierunek, w jaki zmierzała seria.
Bernard Lee, odtwórca roli M, zmarł na raka w styczniu 1981 roku, jeszcze przed nakręceniem swoich scen - z szacunku dla aktora producenci nie obsadzili nikogo innego w tej roli, a scenariusz przepisano tak, by M był rzekomo na urlopie.
Carole Bouquet, która ostatecznie zagrała Melinę, wcześniej bezskutecznie przesłuchiwała się do roli Holly Goodhead w 'Moonrakerze'; do roli Meliny zaproponował ją publicysta United Artists Jerry Juroe po obejrzeniu jej występu w filmie 'Ta niejasna sprawa pożądania'.
Włoska aktorka Ornella Muti odrzuciła propozycję zagrania głównej roli kobiecej, ponieważ produkcja nie zatrudniła jej kostiumografa Wayne'a Finkelmana.
Postać Milosa Columbo nosi imię nawiązujące do Gioacchino Colombo, konstruktora silników Ferrari, którego dzieło - model Ferrari 125 - podziwiał sam Ian Fleming; to Topol zaproponował pistacje jako charakterystyczny rekwizyt swojej postaci, wykorzystany później w scenie ataku na magazyn.
Podczas kręcenia sceny na Meteorach greccy mnisi prawosławni, niepoinformowani wcześniej o produkcji, protestowali przeciwko filmowaniu, wywieszając pranie z okien, zasłaniając klasztor plandekami i ustawiając beczki z olejem, by uniemożliwić lądowanie helikopterów ekipy.
W lutym 1981 roku, w ostatnim dniu kręcenia pościgu bobslejowego w Cortina d'Ampezzo, zginął 23-letni kaskader Paolo Rigon, przygnieciony przez bobslej - wypadek ten doprowadził do skrócenia toru na potrzeby przyszłych zawodów FIBT.
Roger Moore, który bał się wysokości, przed kręceniem scen wspinaczkowych w Grecji sięgał po alkohol, by uspokoić nerwy; niebezpieczny skok z klifu wykonał za niego kaskader Rick Sylvester, znany wcześniej z podobnego wyczynu w 'The Spy Who Loved Me'.
Ponieważ w czasie zdjęć w Cortina d'Ampezzo nie spadł śnieg, producenci musieli płacić za dostarczanie śniegu ciężarówkami z pobliskich gór i wysypywanie go na ulicach miasta.
Roger Moore niechętnie kręcił scenę, w której Bond zrzuca samochód z Locque'em do przepaści, uznając ją za zbyt bezwzględną jak na jego wersję Bonda - ostatecznie dał się przekonać i scenę nakręcono zgodnie z pierwotnym scenariuszem.
Producenci pierwotnie zatrudnili Debbie Harry do zaśpiewania piosenki tytułowej, ale wokalistka zrezygnowała, gdy odmówiono jej zespołowi Blondie prawa do napisania i wykonania własnej piosenki; odrzucony utwór Blondie pod tym samym tytułem trafił później na album 'The Hunter' z 1982 roku.
Sheena Easton jako jedyna wykonawczyni piosenki tytułowej w historii serii o Bondzie pojawiła się osobiście na ekranie w czołówce filmu, ponieważ projektant napisów Maurice Binder polubił jej wygląd.
Nienazwany łysy złoczyńca z jasnokotem w prologu filmu przypomina Ernsta Stavro Blofelda, jednak z powodu sporu prawnego z Kevinem McClory dotyczącego praw do postaci ze 'Thunderballa' nigdy nie został jawnie zidentyfikowany jako Blofeld.
Plakat promocyjny filmu, przedstawiający kobietę trzymającą kuszę i fotografowaną od tyłu w bikini założonym tyłem na przód, wywołał kontrowersje w USA - gazety takie jak Boston Globe i Los Angeles Times ocenzurowały górną część zdjęcia, a Pittsburgh Press domalował na nim spodenki.
