Deja Vu

Pomysł na film zrodził się z jednostronicowego konceptu Terry'ego Rossio zatytułowanego 'Prior Conviction' o policjancie korzystającym z okna czasowego, by cofnąć się siedem dni wstecz i zbadać morderstwo swojej dziewczyny. Bill Marsilii dodał do tego pomysł, by bohater zakochał się w kobiecie, obserwując ostatnie dni jej życia, a po raz pierwszy zobaczył ją podczas sekcji zwłok.

Prace nad scenariuszem zostały przerwane przez zamachy z 11 września 2001 roku, które wstrząsnęły nowojorczykiem Marsiliim, oraz przez produkcję filmu 'Piraci z Karaibów: Klątwa Czarnej Perły' Rossio; scenariusz ukończono dopiero w 2004 roku.

Jako konsultanta naukowego zatrudniono fizyka Briana Greene'a z Uniwersytetu Columbia, który pomógł nadać scenariuszowi wiarygodny naukowo charakter, m.in. w kwestii wyjaśnienia tuneli czasoprzestrzennych.

Scenariusz filmu został sprzedany za rekordową kwotę 5 milionów dolarów.

Według scenarzysty Terry'ego Rossio, reżyser Tony Scott był początkowo 'zupełnie złym wyborem', gdyż otwarcie mówił, że nie interesuje go kręcenie filmu science fiction i chciał usunąć wątek podróży w czasie.

W pewnym momencie Tony Scott zrezygnował z projektu, przez co Denzel Washington chciał wycofać się z filmu; scenarzyści w ciągu dwóch tygodni przerobili scenariusz tak dobrze, że Washington namówił Scotta do powrotu, żądając od niego obietnicy, że tym razem nie zrezygnuje.

Film pierwotnie miał rozgrywać się na Long Island, ale po wizycie w Nowym Orleanie Tony Scott uznał, że to miasto będzie o wiele lepszą scenerią.

Zdjęcia w Nowym Orleanie zostały opóźnione przez huragan Katrina i zniszczenia spowodowane zawaleniem się wałów przeciwpowodziowych; Scott na krótko opuścił projekt w październiku 2005 roku z powodu problemów logistycznych, po czym wrócił, gdy dowiedział się, że dok promowy zostanie naprawiony na zimę.

Do fabuły i scenariusza włączono ślady zniszczeń po huraganie Katrina, w tym ujęcia z dzielnicy Lower 9th Ward.

Denzel Washington i Tony Scott przeprowadzili wywiady z licznymi funkcjonariuszami FBI oraz agencji ATF, by nadać filmowi realizm, podobnie jak robili to wcześniej przy produkcji filmów 'Człowiek w ogniu' i 'Życie i śmierć'.

Do stworzenia efektów podróży w czasie wykorzystano urządzenie LIDAR, które za pomocą laserów skanowało m.in. mieszkanie Claire Kuchever, prom oraz aktorkę Paulę Patton.

Scena wybuchu promu 'Stumpf' została nakręcona na prawdziwym promie z Nowego Orleanu, pokrytym środkiem ognioodpornym i wyposażonym w pięćdziesiąt ładunków wybuchowych; przygotowanie sceny trwało ponad cztery godziny, a sam prom po piaskowaniu i przemalowaniu wrócił do służby już cztery dni po zakończeniu zdjęć.

Postać terrorysty Carrolla Oerstadta, granego przez Jima Caviezela, była częściowo wzorowana na Timothym McVeighu, sprawcy zamachu bombowego w Oklahoma City w 1995 roku, co potwierdzili sam Caviezel i reżyser Scott.

Piosenka 'Don't Worry Baby' zespołu The Beach Boys została użyta w filmie, by oddać samą koncepcję déjà vu opisywaną w fabule.

Scenarzyści Terry Rossio i Bill Marsilii otwarcie krytykowali reżysera Tony'ego Scotta za skupienie się na akcji kosztem głębszej fabuły scenariusza; Rossio był tak rozczarowany realizacją, że do maja 2008 roku w ogóle nie obejrzał gotowego filmu.

Film zdobył International Gold Reel Award podczas ceremonii Nielsen EDI Gold Reel Awards, a Paula Patton była nominowana do Black Reel Award za przełomową rolę.