Plany dotyczące trzeciego Evil Dead krążyły przez wiele lat, a po międzynarodowym sukcesie Evil Dead II, Dino De Laurentiis zgodził się finansować sequela. Projekt był pierwotnie nazywany Medieval Dead, zanim stał się Evil Dead III: Army of Darkness, przy czym sama nazwa pochodzi z pomysłu Irvina Shapiro podczas produkcji Evil Dead II.
Według Bruce'a Campbella, Evil Dead II miał pierwotnie odesłać Asha w przeszłość do roku 1300, ale twórcy nie potrafili tego wtedy zrealizować, więc zamiast tego stworzyli "wersję przejściową", nie będąc pewni, czy historia z 1300 roku kiedykolwiek będzie zrealizowana.
Sam Raimi czerpał inspirację z "Connecticut Yankee u dworu króla Artura" Marka Twaina, "Podróży Guliwera" Jonathana Swifta oraz filmów takich jak "Siódma podróż Sinbada", "Jason i Argonauci", "Trzej głupcy" i "Conan Barbarzyńca".
Traci Lords audycjonowała do roli w filmie, ale nie dostała tej części; ona i Bruce Campbell "klikli się" podczas audycji i później pracowali razem w serialu telewizyjnym Hercules: The Legendary Journeys.
Film był kręcony w Bronson Canyon, Vasquez Rocks Natural Area Park i na ogromnym zamku wybudowanym w pobliżu Acton w Kalifornii na krawędzi pustyni Mojave, przy czym obsada i ekipa pracowali w ekstremalnym upale w dzień i zimnie w nocy przez około 100-dniowe kręcenia.
Ponieważ większość filmu rozgrywała się nocą, a oświetlenie sceny mogło zająć półtorej godziny, ekipa miała często tylko sześć godzin na kręcenie; problemy finansowe zmusiły również operatora Bill Pope'a do pracy tylko pewnych godzin w tygodniu, ponieważ nie mógł mu być wypłacone jego standardowe honorarium.
Aby choreografować rozbudowane sceny walki przeciwko niewidzialnym Deaditom, Bruce Campbell musiał zapamiętać skomplikowany system numeracji swoich ruchów; wizualny nadzorca efektów William Mesa powiedział, że Sam Raimi celowo chciał choreografii tak trudnej, jak to możliwe, czasem wymagającej 37 ujęć dla jednego kadru.
Podczas kręcenia kaskaderskiego, gdzie Campbell przewrócił kaskdera po schodach, jego twarz była poraniona kawałkiem zbroi i potrzebował nagłej chirurgii plastycznej; po tym zespół makijażu na planie używał plastikowego szablonu, aby utrzymać fałszywe rany i brud na jego twarzy spójnymi dla spojności.
Podczas próby przefilmowania Oldsmobile'a spadającego z nieba (pierwotnie z Evil Dead II) z powodu problemu z prawami autorskimi, żuraw podtrzymujący samochód się zawalił, powodując, że samochód upadł przedwcześnie, a sam żuraw spadł ze klifu do gradu; produkcja ostatecznie ponownie użyła oryginalnych materiałów z 1986 roku.
W oryginalnym zakończeniu, Ash miał się obudzić w postapokaliptycznym, zrujnowanym Londynie po przypadkowym przełknięciu siedmiu kropli eliksiru zamiast sześciu, ale Universal Pictures uznał to zakończenie za zbyt negatywne i nakręcono bardziej optymistyczną wersję, która została użyta w kinowej wersji.
Problemy finansowe były tak poważne, że Bruce Campbell, Sam Raimi i producent Robert Tapert wyłożyli 1 milion dolarów z ich zbiorowych wynagrodzeń, aby pomóc w kręceniu nowego zakończenia, a planowana scena opętanej kobiety przewracającej olbrzymie filary została wycięta, aby zaoszczędzić koszty.
Wizualny nadzorca efektów William Mesa włączył 25 ujęć zaadaptowanych ze scenorysów pierwotnie utworzonych dla "Joanny d'Arc" Victora Fleminga, łącząc je ze scenami bitewnymi filmu.
Ujęcia wnętrz były kręcone przy użyciu procesu Introvision na scenach hollywoodzkich, techniki front-projection z 60-stopowymi ekranami Scotchlite; Raimi użył tego jako hołdu dla prac animacjiStop-motion Ray'a Harryhausena, zauważając, że pozwoliło to na większą interakcję między żywymi aktorami a elementami tła niż tradycyjna projekcja tylna.
Sceny takie jak Evil Ash przechodzący przez cmentarz, podczas gdy skeletowe minionki się budzą, łączyły animację stop-motion z mechanicznie zainstalowanymi żywymi lalkami szkieletowymi i protezami.
Danny Elfman, który komponował ścieżkę dźwiękową do "Darkman", skomponował motyw "March of the Dead" dla "Army of Darkness", podczas gdy Joseph LoDuca, kompozytor dwóch poprzednich filmów Evil Dead, powrócił po przekręceniach, aby skomponować resztę filmu, nagrywając z Seattle Symphony po przedstawieniu syntetyzatorowych wersji jego kompozycji.
Amerykańskie Stowarzyszenie Motionów Obrazów początkowo przyznało filmowi ocenę NC-17 z powodu ujęcia zabijania żeńskiego Deadite; po cięciach Raimiego film nadal otrzymał ocenę R, a Universal ostatecznie miał zewnętrznych edytorów przyciąć film do krótszych wersji 81 i 87 minut, przy czym wersja 87-minutowa została wydana w kinach.
Spór między Universal a Dino De Laurentiis o prawa do postaci Hannibala Lectera (potrzebne do sequela "Milczenia owiec") opóźnił premierę filmu z lata 1992 na luty 1993.
Na plakacie do filmu Universal kazała Bruce'owi Campbellowi pozować do zdjęć referencyjnych, aby dopasować się do malarstwa w stylu Franka Frazzetty, dając mu tylko jeden dzień na zatwierdzenie grafiki, w przeciwnym razie nie byłoby kampanii reklamowej do filmu.
