Miasto ślepców

José Saramago przez długi czas odmówił sprzedaży praw do powieści, obawiając się, że dzieło wpadnie w 'złe ręce' z powodu przemocy i gwałtu obecnych w historii; odrzucił nawet prośby Fernando Meirelesa, Whoopi Goldberg i Gaela García Bernala.

Producent Niv Fichman i scenarzysta Don McKellar odwiedzili Saramago na Wyspach Kanaryjskich w 1999 roku pod warunkiem, że nie będą rozmawiać o nabyciu praw; dwa dni później mimo tego opuścili dom pisarza z prawami do książki.

Saramago nałożył dwa warunki na adaptację: że historia rozgrywa się w mieście nieidentyfikowalnym dla publiczności i że pies z historii, 'Pies Łez', ma być zagrany przez dużego psa.

Chociaż Meirelles początkowo myślał o kręceniu filmu w języku portugalskim, jak oryginalnej powieści, postanowił robić go w angielszczyźnie, aby móc sprzedać go większej światowej publiczności.

Meirelles chciał pierwotnie Daniela Craiga do roli Lekarza, ale negocjacje nie posunęły się do przodu i rolę ostatecznie zagrał Mark Ruffalo.

Mark Ruffalo używał makijażu, aby wydawać się starszy, i specjalnych soczewek kontaktowych, aby représentować ślepotę z otwartymi oczami.

Don McKellar, sam scenarzysta filmu, zagrał rolę Złodzieja, korzystając ze swojego wcześniejszego doświadczenia jako aktor.

Około 700 figurantów musiało przejść szkolenie w symulowaniu ślepoty, pod kierownictwem aktora Christiana Duurvoorta (współpracownika Meirelesa w Mieście Boga), który nauczył nie tylko fizycznych manier, ale także stanów emocjonalnych i psychologicznych niewidomych.

Film kręcono w São Paulo i Osasco (Brazylia), w Guelph, Ontario (Kanada) i w Montevideo (Urugwaj), z budżetem 25 milionów dolarów jako brazylijsko-kanadyjska koprodukcja.

Meirelles wybrał São Paulo jako główne tło właśnie dlatego, że było to miasto mało rozpoznawalne dla publiczności północnoamerykańskiej i europejskiej, co pomagało zachować historię w miejscu generycznym i bez identyfikacji.

Film zawiera aluzje wizualne do słynnych dzieł sztuki, w tym tablicy 'Przypowieść o Ślepcach' (1568) Pietera Bruegela Starszego, a także subtelne odniesienia do Rembrandta i artystów współczesnych.

Podczas pokazu testowego w Toronto około 10% publiczności (prawie 50 osób) wyszło z sali przed końcem, co skłoniło Meirelesa do skrócenia sceny gwałtu dla wersji ostatecznej.

Film otworzył Festiwal Kina w Cannes w 2008 roku, ale spotkał się z chłodnym przyjęciem krytyki, uzyskując średnią zaledwie 1,3 na 4 w jury krytików Screen International, plasując się wśród najgorzej ocenianych filmów konkursu tego roku.

Krajowa Federacja Niewidomych Stanów Zjednoczonych zorganizowała protesty w co najmniej 21 stanach przeciwko filmowi, uważanemu za największy protest w historii organizacji, twierdząc, że dzieło przedstawiało osoby niewidome jako stworzenia 'niecywilizowane i zwierzęce'.

Saramago obejrzał prywatny pokaz filmu u boku Meirelesa i, wzruszony na końcu, powiedział: 'Fernando, jestem tak szczęśliwy, że widziałem ten film... szczęśliwy, jak byłem, kiedy właśnie skończyłem pisać książkę.'