Cela

Scenarzysta Mark Protosevich napisał scenariusz po tym, jak zafascynował się seryjnymi mordercami podczas badań, eksplorując, czy można rozwinąć współczucie dla kogoś, kto popełnił straszne rzeczy, ale sam padł ofiarą przemocy.

Protosevich był zainspirowany filmem Dreamscape z 1984 roku i czerpał z własnych powtarzających się koszmarów senne o topnieniu, pomimo że codziennie pływa w rzeczywistym życiu.

Protosevich pierwotnie wyobrażał sobie, że surrealistyczne sekwencje snów będą wyglądać jak te w filmie Koszmar z ulicy Wiązów 3: Wojownicy marzeń, ale reżyser Tarsem Singh przekształcił je w coś całkowicie innego, gdy się pojawił.

Jennifer Lopez została obsadzona w roli głównej w czerwcu 1999 roku, a ten film stał się najlepiej zarabiającym weekendem otwarcia w jej karierze w tamtym czasie.

Aby przygotować się do grania seryjnego mordercy Carla Rudolpha Starghera, Vincent D'Onofrio izolował się od żony i dzieci oraz rozmawiał z agentami FBI, aby lepiej zrozumieć umysły seryjnych morderców, opracowując szczegółowe studium przypadku postaci wraz z Singhem.

Tarsem Singh obsadził aktora Pruitta Taylora Vincea w małej roli po tym, jak zaimponował mu jego gra w filmie Drabina Jakuba (1990).

Zdjęcia miały miejsce w Los Angeles od końca lipca 1999 roku, z dodatkowymi scenami kręconymi w Pawilonie Barcelony w Hiszpanii i w Deadvlei w Namib-Naukluft National Park w Namibii.

Sekwencje ze zbiornikiem wody z aktorką Taią Subkoff były trudne do nakręcenia, ponieważ miała problemy z zatrzymywaniem oddechu przez dłuższe okresy, co zmusiło ekipę do ukończenia niektórych ujęć przy użyciu długich planów.

Scena przedstawiająca konia podzielonego na części przez spadające szklane panele została zainspirowana pracami brytyjskiego artysty Damiena Hirsta, podczas gdy inne sekwencje czerpały z sztuki Odda Nerdrama, H.R. Gigera i Braci Quay.

Scena, w której Peter Novak po raz pierwszy wkracza w umysł Starghera i napotyka trzy kobiety z otwartymi ustami do nieba, opiera się na obrazie "Świt" norweskiego malarza Odda Nerdrama, podczas gdy scena pędu przez kamienny korytarz opiera się na obrazie "Schacht" H.R. Gigera.

Tarsem Singh, który rozpoczął swoją karierę, reżyserując teledyski takie jak "Hold On" En Vogue i "Losing My Religion" R.E.M., czerpał podobną ikonografię dla sekwencji snów Starghera, przy czym krytycy zwracali uwagę na możliwy wpływ teledysków Marka Romaneka do Nine Inch Nails i Madonny, a także prac Florii Sigismondi z Marilyn Manson.

Singh oświadczył, że apokraliptyczny kostium Matki Boskiej noszony przez postać Jennifer Lopez nie miał nawiązywać do chrześcijaństwa, ale był zainspirowany brazylijską boginią wody, wzorowany na kiczowatej ikonografii bogów i bogiń znalezionych na pudełkach od zapałek na indyjskich ciężarówkach.

Singh potwierdził, że sekwencja tortur obejmująca rozwijanie jelit agenta Novaka z jego brzucha została zainspirowana metodami stosowanymi podczas katolickiej hiszpańskiej Inkwizycji.

Roger Ebert przyznał filmowi cztery gwiazdki na cztery i później nazwał go jednym z dziesięciu najlepszych filmów 2000 roku, pomimo ogólnie podzielonego przyjęcia krytycznego dla tego filmu.

Bezpośrednia kontynuacja na DVD została wydana 16 czerwca 2009 roku, pokazując jasnowidzącą śledczą, która musi wejść w umysł innego seryjnego mordercy znanego jako "The Cusp".