Informator

Film oparty jest na artykule Marie Brenner 'The Man Who Knew Too Much', opublikowanym w magazynie Vanity Fair w maju 1996 roku, który opowiadał rzeczywisty przypadek informanta przemysłu tytoniowego, Jeffreya Wiganda.

Początkowo pojawiały się wątpliwości, czy Russell Crowe wcieli się w Jeffreya Wiganda, a sam aktor miał wątpliwości, ale po obejrzeniu jego transformacji w scenie, w której Wigand odkrywa sabotaż CBS-u, reżyser Michael Mann był przekonany, że to jest właściwy aktor do tej roli.

Aby nadać wiarygodność swojej postaci, Russell Crowe przytył 18 kilogramów, poddawał się dwugodzinnym sesjom makijażu codziennie i nauczył się nawet japońskiego i kaligrafii do roli Jeffreya Wiganda.

Chociaż zmiany fizyczne Al Pacino były mniejsze, aktor utrzymywał bliski kontakt ze światem rzeczywistego dziennikarstwa, aby przygotować się do roli Lowella Bergmana.

W scenie zeznań (deposition) twórcy wykorzystali autentyczny sąd w Pascagoula, Mississippi, gdzie miały miejsce rzeczywiste zeznania Wiganda.

Dziennikarz Mike Wallace oświadczył, że dwie trzecie filmu były dość dokładne, ale nie zgadzał się z tym, jak przedstawiono jego rolę w faktach, w szczególności z ideą, że długo czekał, zanim zaprotestował przeciwko polityce korporacyjnej CBS.

Pomimo otrzymania siedmiu nominacji do Oscara, w tym za Najlepszy Film i Najlepszego Aktora dla Russella Crowe'a, film nie zdobył żadnego statuetki i został uznany za porażkę handlową, zarabiając 60,3 miliona dolarów w stosunku do budżetu 90 milionów.

Reżyser Quentin Tarantino umieścił The Insider na swojej liście 20 najlepszych filmów wyprodukowanych od 1992 roku, roku, w którym sam debiutował jako reżyser.