Anatomia upadku

Justine Triet wspólnie z partnerem Arthurem Hararim napisała scenariusz podczas lockdownu w 2020 roku, każde z nich pracowało w osobnym pokoju ich mieszkania i wymieniało wersje e-mailem.

Scena kłótni, kulminacyjny punkt procesu, wymagała ponad 70 przepisań według Justine Triet.

Justine Triet powiedziała, że była zafascynowana sprawą Amandy Knox, Amerykanki uniewinnionej w 2015 roku po skazaniu w 2007 roku za morderstwo swojej współlokatorki we Włoszech, co zainspirowało jej myślenie na temat kwestii prawnych w filmie.

Justine Triet wyjaśnia, że obsesja filmu na temat upadku jest inspirowana zwłaszcza generałką serialu Mad Men, gdzie sylwetka Dona Drapera "nie przestaje spadać".

Aby zapewnić techniczną dokładność procesu, reżyserka zwróciła się do penalisty Vincenta Courcelle'a Labrousse'a i powiedziała, że dzięki przyjacielowi prawnikowi stała się niepodważalnym autorytetem w kwestii sędziego wolności.

Scenariusz został napisany specjalnie dla niemieckiej aktorki Sandry Hüller, która już wcześniej pracowała z Justine Triet w filmie Sibyl.

Sandra Hüller nauczyła się francuskiego w ciągu trzech lub czterech miesięcy do tego filmu, chociaż jej postać mówi głównie po angielsku, ponieważ chciała być w stanie zrozumieć, co mówi po francusku.

Na planie filmowym Sandra Hüller nieustannie pytała Justine Triet, czy jej postać jest winna, czy nie, ale reżyserka odmówiła odpowiedzi i ostatecznie poprosiła ją, aby grała swoją postać jako niewinną.

Scena seksu między Sandrą a jej adwokatem Vincentem była zaplanowana w scenariuszu, ale została usunięta na prośbę producentki Marie-Ange Luciani, która uważała ją za zbyt staromodalną "z lat 80.".

Piosenka pierwotnie planowana do sceny, w której Samuel włącza muzykę bardzo głośno, to Jolene, ale ze względu na niemożność uzyskania praw autorskich zespół użył utworu P.I.M.P. 50 Centa w wykonaniu niemieckiej grupy Bacao Rhythm & Steel Band.

Zdjęcia odbywały się od końca lutego do maja 2022 roku, głównie w Sabaudii (dolina Maurienne, Villarembert), w Isère (Montbonnot-Saint-Martin, Grenoble) i w Pałacu Sprawiedliwości w Saintes w Charente-Maritime, gdzie wielka alegoria sprawiedliwości zainstalowana na potrzeby zdjęć została zachowana przez sąd po zakończeniu prac nad filmem.

Podczas wręczenia Złotej Palmy Justine Triet wygłosiła krytyczne przemówienie wobec polityki kulturalnej rządu francuskiego i jego obsługi protestu społecznego przeciwko reformie emerytur, co wywołało żywe reakcje, w szczególności ze strony minister Kultury Rimy Abdul Malak.

Narodowe Centrum Kinematografii zdecydowało się zgłosić La Passion de Dodin Bouffant zamiast Anatomii upadku jako reprezentanta Francji do Oscarów, decyzja postrzegana przez niektórych jako kara dla Justine Triet za jej przemówienie w Cannes; film ponadto był wypowiadany w 59% po francusku w porównaniu do 100% dla drugiego filmu.

Justine Triet stała się trzecią kobietą, która wygrała Złotą Palmę, po Jane Campion za The Piano i Julii Ducournau za Titane.