Minionki rozrabiają

Al Pacino został pierwotnie obsadzony jako głos El Macho i nagrał wszystkie swoje kwestie, ale opuścił produkcję w maju 2013 roku z powodu różnic twórczych dotyczących wizji postaci.

Producent Chris Meledandri stwierdził, że nie zna żadnego innego dużego filmu animowanego z ostatnich 15 lat, w którym aktora wymieniono na tak późnym etapie produkcji - animacja z głosem Pacino była już w pełni gotowa.

Benjamina Bratta, który zastąpił Pacino, brano pod uwagę jeszcze przed jego obsadzeniem. Bratt musiał precyzyjnie dopasować swoje kwestie do już gotowej animacji ruchu ust postaci podczas pięciodniowej sesji nagraniowej.

Bratt początkowo próbował naśladować głos Ala Pacino, ale uznał to za niemożliwe, mówiąc, że nikt nie prześcignie Pacino w roli Pacino, więc ostatecznie wykorzystał go jedynie jako inspirację i stworzył własną interpretację postaci.

Javier Bardem negocjował udział w roli El Macho, ale rozmowy nie powiodły się, ponieważ aktor zdecydował się zagrać złoczyńcę w filmie Skyfall.

Reżyser Pierre Coffin użyczył głosu aż 899 Minionkom w filmie.

Twórcy pierwotnie planowali wątek Minionków posiadających supermoce, ale pomysł ten porzucono na rzecz stworzenia złych, zmutowanych wersji Minionków; koncepcję supermocy wykorzystano później dopiero w filmie Despicable Me 4 z 2024 roku.

Animację filmu stworzyło studio Illumination Mac Guff w Paryżu przy użyciu programu Autodesk Maya, a nad produkcją pracowało ponad 400 artystów, podczas gdy przy pierwszej części pracowało tylko 100 osób.

Jednym z największych wyzwań dla ekipy animatorskiej było stworzenie efektów wody i galaretki, co powodowało tak duże obciążenie systemów, że dochodziło do awarii dysków studia, które trzeba było wymieniać.

Piosenka „Happy” Pharrella Williamsa była jedynym singlem z soundtracku i towarzyszył jej 24-godzinny teledysk wydany w dniu premiery utworu - był to pierwszy taki przypadek w historii kina, co przyczyniło się do wiralowego sukcesu piosenki.

Film nie mógł zostać wyświetlony w kinach w Chinach z powodu sporu komercyjnego między Universal a lokalnym dystrybutorem Edko Films, choć krążyły też plotki, jakoby Minionki zbytnio przypominały byłego chińskiego prezydenta Jiang Zemina; ostatecznie film trafił do chińskich kin dopiero w styczniu 2014 roku.

Do promocji filmu użyto sterowca przypominającego Minionka, nazwanego „Despicablimp”, który odbył trasę o długości 20 000 mil (32 000 km) po Stanach Zjednoczonych i był jednym z największych sterowców na świecie.