Mad Max pod Kopułą Gromu

Był to pierwszy film z serii Mad Max nakręcony bez producenta Byrona Kennedy'ego, który zginął w katastrofie helikoptera w 1983 roku. Reżyser George Miller wahał się, czy kontynuować projekt bez swojego wspólnika, mówiąc, że robił to częściowo, by poradzić sobie z szokiem i żałobą po jego śmierci.

Na końcu filmu, przed napisami końcowymi, pojawia się plansza z napisem „...for Byron”, będąca hołdem dla zmarłego producenta Byrona Kennedy'ego.

George Miller współreżyserował film z George'em Ogilvie, z którym wcześniej pracował przy miniserialu telewizyjnym The Dismissal z 1983 roku – poprosił go o pomoc, ponieważ miał zbyt wiele obowiązków i przeżywał żałobę.

Zdjęcia plenerowe kręcono głównie w górniczym miasteczku Coober Pedy, natomiast dekoracje Bartertown zbudowano w starej cegielni (Brickpit) w Homebush Bay w zachodnich przedmieściach Sydney, a obóz dzieci nakręcono w Blue Mountains.

Według operatora Deana Semlera, realizacja filmu była trudniejsza niż Mad Max 2, ponieważ trzeba było stworzyć kilka wyraźnie odmiennych światów wizualnych w jednym filmie.

W momencie premiery był to najdroższy australijski film w historii.

Ścieżkę dźwiękową skomponował Maurice Jarre, zastępując Briana Maya, który tworzył muzykę do dwóch poprzednich części serii.

Tina Turner wykonała w filmie dwie piosenki: „One of the Living”, otwierającą film, oraz „We Don't Need Another Hero (Thunderdome)”, towarzyszącą napisom końcowym – ta druga dotarła do #1 w Kanadzie, #2 w USA i #3 w Wielkiej Brytanii, a „One of the Living” zdobyło Grammy dla najlepszego żeńskiego wokalu rockowego.

Krytyk Robert C. Cumbow z Slant Magazine zauważył, że film zapożyczył całe idee, motywy i charakterystyki postaci z powieści postapokaliptycznej Riddley Walker Russella Hobana z 1980 roku.

Roger Ebert z Chicago Sun-Times nazwał koncepcję areny Thunderdome „pierwszym naprawdę oryginalnym pomysłem filmowym na inscenizację walki od czasu pierwszych filmów karate” i umieścił Mad Max Beyond Thunderdome na swojej liście dziesięciu najlepszych filmów 1985 roku.

Mimo większego budżetu niż w poprzednich częściach, wyniki box office w Australii były niższe niż w przypadku pierwszego Mad Maxa i mniej niż połowa tego, co zarobił Mad Max 2.