12 prac Asteriksa

To drugi i ostatni film animowany zrealizowany osobiście przez twórców komiksu, René Goscinny'ego i Alberta Uderzo, po 'Asteriksie i Kleopatrze' z 1968 roku.

Rozczarowani współpracą ze studiem Belvision przy dwóch poprzednich filmach, Goscinny i Uderzo założyli własne studio animacji Idéfix wraz ze swoim wydawcą Georges'em Dargaud, aby mieć pełną kontrolę nad jakością animacji.

Jest to pierwszy film o Asteriksie oparty na oryginalnym scenariuszu, a nie na istniejącym albumie komiksowym - fabuła inspirowana jest dwunastoma pracami Herkulesa.

Pomysł na fabułę zrodził się, gdy Albert Uderzo i René Goscinny czekali w poczekalni amerykańskiego szpitala w Neuilly, gdzie żona Goscinny'ego przechodziła badania medyczne - Uderzo wpadł na pomysł dwunastu prac Herkulesa jako kanwy dla dwunastu osobnych szkiców fabularnych.

Produkcja filmu trwała dwa lata i wymagała stworzenia 500 000 rysunków oraz 400 dekoracji.

Dialogi nagrywano przed rozpoczęciem właściwej animacji, aby precyzyjnie zsynchronizować ruch ust postaci z głosami aktorów, którzy podczas nagrań dysponowali jedynie storyboardem jako materiałem wizualnym.

Kompozytor Gérard Calvi nagrał demo sambę na potrzeby scen na Wyspie Rozkoszy, po czym zaprosił brazylijskich tancerzy do niewielkiego, dwudziestometrowego biura wydawnictwa Dargaud, by nagrać ich ruchy i później przenieść je na animację tańczącego sambę Obeliksa.

Film odniósł ogromny sukces kasowy z 2,2 miliona widzów we Francji, ale prawdziwym hitem stały się Niemcy, gdzie obejrzało go ponad 7 milionów widzów.

Ósma próba, w której bohaterowie muszą zdobyć przepustkę A-38 w surrealistycznie biurokratycznym 'Domu, który doprowadza do szaleństwa', zainspirowała misję poboczną w dodatku Blood and Wine do gry Wiedźmin 3: Dziki Gon, gdzie Geralt musi zdobyć podobny formularz A38 w bankowej biurokracji Beauclair.

Śmierć René Goscinny'ego w 1977 roku, w trakcie produkcji kolejnego filmu studia Idéfix ('Ballada o Daltonach'), przyspieszyła finansowe trudności i zamknięcie studia; kolejny film o Asteriksie w kinach pojawił się dopiero prawie dziesięć lat później.