Pomysły na film o Conanie pojawiały się już w 1970 roku, a producentom Edwardowi R. Pressmanowi i Edwardowi Summerowi zajęło dwa lata samochodzenia uzyskania praw do filmu, które otrzymali po utworzeniu Conan Properties Incorporated w celu rozstrzygnięcia sporu sądowego.
Pressman wydał ponad 100 000 dolarów na honoraria prawników, aby pomóc w rozstrzygnięciu sporu o prawa, a same prawa kosztowały go dodatkowo 7 500 dolarów; nie mogąc sfinansować projektu sam, ostatecznie sprzedał go Dino De Laurentiisowi w 1979 roku.
Producenci początkowo rozpatrywali Charlesa Bronsona, Sylvestra Stallone'a i Williama Smitha do roli głównej, ale po obejrzeniu surowego montażu dokumentu sportowego o kulturystyce Pumping Iron w 1976 roku, zdecydowali, że Arnold Schwarzenegger jest idealny do roli Conana ze względu na jego umięśnione ciało.
Kontrakt Schwarzeneggera zapewniał mu 250 000 dolarów, ale zakazywał mu grania w innych filmach miecza i czarów, a on przeszedł 18-miesięczny reżim treningowy, tracąc na wadze z 240 do 210 funtów, aby osiągnąć bardziej atletyczny wygląd, którego chciał Milius.
Subotaia grał mistrz surfingu Gerry Lopez, którego jedynym wcześniejszym doświadczeniem aktorskim było granie siebie w filmie Big Wednesday Miliusa; jego kwestie zostały ostatecznie udubingowane przez aktora teatralnego Saba Shimono w ostatecznej wersji.
James Earl Jones zaakceptował rolę Thulsy Dooma po mylnym rozważeniu animacyjnego projektu Grendela; w tym czasie wciąż występował w sztuce na Broadwayu i koordynował swój harmonogram z ekipą filmową, aby dokończyć sztukę.
Oliver Stone napisał swój oryginalny scenariusz, zmagając się z uzależnieniem od kokainy i depresantów, tworząc to, co Milius nazwał "całkowitą gorączkowym snem narkotykiem"; czteroipoługodzinny scenariusz Stone'a był osadzony w post-apokaliptycznej przyszłości, w której Conan dowodził armią przeciwko 10 000 mutantów, ale Milius odrzucił całą drugą połowę, gdy przejął funkcję reżysera.
Zdjęcia były pierwotnie planowane dla Jugosławii, ale przeniesiono je do Hiszpanii ze względu na obawy dotyczące stabilności politycznej kraju po śmierci Josipa Broza Tito; zdjęcia w Segovii zostały nawet krótko przerwane 23 lutego 1981 roku z powodu faktycznej próby zamachu stanu 23-F w Madrycie w tym samym czasie.
Około miliona pesetas warte kawałki marmuru były rozrzucone na ziemi w pobliżu planu wioski Cimmeryjskiej w celu symulacji śniegu, a produkcja spaliła zarówno wioskiem Cimmerian jak i kompleks Świątyni Set po zakończeniu zdjęć do każdego z nich.
W scenie ukrzyżowania na Drzewie Smutku Schwarzenegger siedział na ukrytym siodełku roweru zamontowanym w fałszywym drzewie, podczas gdy pracownicy przytwierdzili fałszywe gwoździe do jego nadgarstków i stóp, a drzewo było zamontowane na obracającym się stoliku, aby utrzymać spójne kąty cieni przez trzy dni zdjęć.
Dwa rodzaje mieczy zostały wykute dla Conana za każdą cenę 10 000 dolarów, podczas gdy lżejsze wersje ważące 3 funty wykonane z aluminium, włókna szklanego i stali były używane do rzeczywistej choreografii walk, ponieważ miecze metalowe były zbyt ciężkie i niestabilne do rzeczywistego walki.
Allder zbudował warte 20 000 dolarów mechanicznego węża o długości 36 stóp ze szkieletem z duraluminium i skórą z pianki, sterowanego stalowymi linami i hydrauliką, do sceny walki na Wieży Węży, choć był tak duży, że nie mógł całkowicie zmieścić się w planie.
Transformacja Thulsy Dooma w gigantycznego węża została osiągnięta przez zastąpienie Jamesa Earla Jonesa ramą w gumową maskę pchniętą przez marionetę głowy węża, a następnie zamianę na 6-stopowy mechaniczny wąż przed zakończeniem materiałem filmu prawdziwego węża na miniaturowym planie.
American Humane Association umieściła film na swojej liście "niedopuszczalnych" z powodu incydentów z udziałem zwierząt podczas produkcji, w tym kopania psa, uderzenia wielbłąda i przewrócenia koni.
Kompozytor Basil Poledouris został wynajęty jeszcze przed rozpoczęciem głównych zdjęć, co było niezwykłe dla branży, umożliwiając mu opracowanie muzyki wraz ze storyboardami filmu; Milius wyobrażał sobie Conana prawie jako operę z minimalnym dialogiem.
Milius pierwotnie chciał chóru opartego na Carmina Burana Carla Orffa na wejście Thulsy Dooma, ale zmienił zdanie po dowiedzieniu się, że Excalibur (1981) już użył dzieła Orffa, prosząc Poledourisa o oryginalną kompozycję zamiast tego.
Scenariusz mieszał wiele historii Roberta E. Howarda z wpływami z japońskiego kina, w tym Kwaidan (1965), który zainspirował symbole pomalowane ciałem i zbiorowość duchów podczas zmartwychwstania Conana, oraz Seven Samurai (1954), która wpłynęła na inscenizację ostatecznej bitwy.
