Hannibal

Thomas Harris napisał powieść „Hannibal” jedenaście lat po „Milczeniu owiec”, a reżyser Jonathan Demme, który wyreżyserował pierwszą część, odmówił zrealizowania sequela, uznając materiał za zbyt makabryczny i nie do przełknięcia emocjonalnie.

Producent Dino De Laurentiis kupił prawa do powieści za rekordowe 10 milionów dolarów, a Ridley Scott zgodził się reżyserować film po przeczytaniu scenariusza w trakcie kręcenia „Gladiatora” – początkowo myślał, że De Laurentiis proponuje mu film o historycznym Hannibalu przekraczającym Alpy ze słoniami.

Ridley Scott miał zastrzeżenia do zakończenia powieści, w którym Lecter i Starling stają się kochankami, uznając to za niewiarygodne dla postaci Starling – Harris dał mu zgodę na zmianę finału.

Scenariusz najpierw napisał David Mamet, jednak jego wersję uznano za wymagającą poważnych poprawek, dlatego zatrudniono Stevena Zaillian (scenarzystę „Listy Schindlera”), który początkowo odmawiał, mówiąc, że sequele trudno wygrać, ale ostatecznie uległ namowom De Laurentiisa.

Jodie Foster odmówiła powrotu do roli Clarice Starling, uznając, że nowa charakterystyka postaci w „Hannibalu” zdradza oryginalną bohaterkę; jej rzeczniczka podała, że powodem był kolejny projekt aktorki, „Flora Plum”.

Do roli Clarice Starling rozważano m.in. Cate Blanchett, Angelinę Jolie, Gillian Anderson, Hilary Swank, Ashley Judd i Helen Hunt, zanim wybrano Julianne Moore, która zrezygnowała z roli w filmie „Szósty zmysł” (Unbreakable), by zagrać w „Hannibalu”.

To Anthony Hopkins zasugerował producentom obsadzenie Julianne Moore, z którą wcześniej pracował przy filmie „Surviving Picasso”, mimo że formalnie nie miał żadnego wpływu na decyzje obsadowe.

Rolę Masona Vergera zaproponowano najpierw Christopherowi Reeve’owi, który jednak odmówił, gdy dowiedział się, że postać jest sparaliżowanym i oszpeconym pedofilem – ostatecznie zagrał ją Gary Oldman.

Gary Oldman poprosił, by jego nazwisko nie pojawiło się w napisach filmu, dzięki czemu mógł zagrać rolę Vergera w ciężkim charakteryzacji anonimowo, bez rozpoznania przez widzów.

Charakteryzator Greg Cannom stworzył najpierw aż 20 różnych wersji głowy dla postaci Masona Vergera, które przypominały zombie, zanim udało się osiągnąć realistyczny efekt zaakceptowany przez Ridleya Scotta; Oldman spędzał codziennie sześć godzin w charakteryzatorni.

Zdjęcia do filmu trwały 83 dni robocze rozłożone na 16 tygodni i objęły niemal sto lokacji, w tym Palazzo Vecchio we Florencji, dworzec Union Station w Waszyngtonie, targ rybny w Richmond w Wirginii oraz posiadłość Biltmore Estate w Asheville.

Do sceny z dzikami wykorzystano stodołę w Orange w Wirginii, na terenie posiadłości prezydenta Jamesa Madisona, gdzie trzymano 15 tresowanych rosyjskich dzików wybranych spośród około 6000 zwierząt.

Julianne Moore przeszła prawdziwe szkolenie FBI w siedzibie Biura przed rozpoczęciem zdjęć, aby lepiej przygotować się do roli agentki Clarice Starling.

Film pobił rekordy box office w kilku krajach, w tym w USA, Australii, Kanadzie i Wielkiej Brytanii, zarabiając w sumie 351,6 mln dolarów przy budżecie 87 mln, mimo że krytycy uznali go za gorszy od „Milczenia owiec”.

Sekwencja czołówki filmu, nakręcona przez Nicka Liveseya we Florencji, przedstawia gołębie na pustym placu, które w finalnym montażu przekształcają się w twarz Hannibala Lectera; twórcy przyznali, że inspiracją był styl czołówek z filmu „Siedem”.