Scenariusz, pierwotnie zatytułowany 'Dead Right', napisało małżeństwo Harry Julian Fink i Rita M. Fink; opowiadał o brutalnym inspektorze z Nowego Jorku, a w jednej z wcześniejszych wersji akcja rozgrywała się w Seattle. Przed finalną wersją powstało jeszcze cztery kolejne szkice scenariusza.
Terrence Malick napisał wersję scenariusza (datowaną na listopad 1970), w której zabójca o imieniu Davis był mścicielem zabijającym bogatych przestępców, którzy uniknęli sprawiedliwości.
Postać Scorpio została luźno wzorowana na prawdziwym Zabójcy Zodiaku, a elementy charakterystyki wzięto też od Gary'ego Stevena Krista, który podobnie jak filmowy morderca porwał młodą dziewczynę i zakopał ją żywcem, żądając okupu.
Rolę Harry'ego Callahana odrzucili kolejno John Wayne, Frank Sinatra, Robert Mitchum, Steve McQueen i Burt Lancaster; McQueen nie chciał grać w kolejnym filmie policyjnym po 'Bullitt', a Lancaster nie zgadzał się z moralnym przesłaniem historii.
George C. Scott twierdził w wywiadzie dla Playboya z 1980 roku, że to jemu jako pierwszemu zaproponowano rolę, ale odrzucił ją ze względu na przemoc w scenariuszu.
Gdy producent nie mógł znaleźć aktora do roli Callahana, sprzedał prawa do filmu telewizji ABC, która planowała nakręcić film telewizyjny, jednak poziom przemocy uznano za zbyt duży, więc prawa odsprzedano Warner Bros.
Paul Newman, który również odrzucił rolę uważając postać za zbyt prawicową, zasugerował, że idealnym aktorem do tej roli byłby Clint Eastwood.
Audie Murphy był pierwotnie brany pod uwagę do roli Skorpiona, ale zginął w katastrofie lotniczej, zanim zdążył podjąć decyzję w sprawie propozycji.
Rolę Skorpiona ostatecznie otrzymał mało znany wówczas aktor Andy Robinson, którego Eastwood zauważył w sztuce teatralnej 'Subject to Fits' i polecił do roli; jego nieokrzesany wygląd pasował do niezrównoważonego psychicznie hipisa.
Andy Robinson w prawdziwym życiu jest pacyfistą, który nie znosi broni palnej, i na początku zdjęć drżał z dyskomfortu za każdym razem, gdy musiał trzymać pistolet, przez co Siegel musiał wstrzymać produkcję i wysłać go na krótkie szkolenie strzeleckie.
Kreacja Robinsona jako Skorpiona była tak przekonująca, że po premierze filmu aktor otrzymywał groźby śmierci i musiał zmienić numer telefonu na zastrzeżony.
Kwestię Skorpiona 'My, that's a big one' (wypowiedzianą, gdy Callahan wyciąga broń) Andy Robinson zaimprowizował na planie, a mimo że ekipa wybuchła śmiechem z powodu dwuznaczności i scenę trzeba było powtórzyć, ostateczna wersja z tą kwestią pozostała w filmie.
Clint Eastwood osobiście, bez kaskadera, wykonał kaskaderski skok na dach uprowadzonego autobusu szkolnego z wiaduktu, a jego twarz jest wyraźnie widoczna przez cały ten ujęcie.
Eastwood i Siegel wpadli na pomysł nakręcenia sceny konfrontacji Callahana ze Skorpionem na stadionie Kezar po tym, jak oglądali tam mecz San Francisco 49ers i uznali, że niesamowita, przypominająca grecki amfiteatr sceneria będzie doskonałym miejscem zdjęciowym.
Scenę z samobójcą skaczącym z budynku wyreżyserował sam Clint Eastwood.
Ostateczna scena, w której Callahan wyrzuca odznakę do wody, jest hołdem dla podobnej sceny z filmu 'W samo południe' z 1952 roku; Eastwood początkowo nie chciał, by Callahan wyrzucał odznakę, uważając że sugeruje to odejście z policji, ale ostatecznie podczas kręcenia zmienił zdanie i poszedł za wizją Siegla.
Scenarzysta John Milius posiada jeden z rzeczywistych rewolwerów Smith & Wesson Model 29 użytych na planie 'Brudnego Harry'ego' i 'Magnum Force'; od marca 2012 roku jest on wypożyczony do National Firearms Museum w Fairfax w Wirginii.
Na premierze filmu podczas 44. ceremonii wręczenia Oscarów feministki protestowały przed Dorothy Chandler Pavilion, niosąc transparenty z hasłami takimi jak 'Dirty Harry is a Rotten Pig'.
Film zainspirował prawdziwe przestępstwo - w październiku 1972 roku, wkrótce po premierze filmu w Australii, dwaj uzbrojeni mężczyźni porwali nauczycielkę i sześcioro dzieci szkolnych w stanie Wiktoria, żądając miliona dolarów okupu.
Frederick Newhall Woods IV zainspirował się filmem, planując prawdziwe porwanie autobusu szkolnego z 1976 roku w Chowchilla, podczas którego dwadzieścioro sześcioro dzieci i kierowca zostali uprowadzeni i zakopani w furgonetce w kamieniołomie w Livermore.
Film przyczynił się do spopularyzowania rewolweru Smith & Wesson Model 29 w kalibrze .44 Magnum, powodując wzrost sprzedaży tej broni.
