Nawrót depresji gangstera

Początkowo nie było planu na sequel, ale krytyczny i komercyjny sukces Analyze This przekonał producentów i studio do opracowania Analyze That, wierząc, że między Benem Sobelem a Paulem Vittim pozostały niedokończone sprawy.

Historia została zainspirowana artykułem z New York Times'a o psychoterapii stosowanej w serialu o mafii The Sopranos, co skłoniło reżysera Harolda Ramisa do zbadania, czy przestępca taki jak Vitti mógłby rzeczywiście się poprawić.

Psychiatra dr Stephen A. Sands, pracownik Uniwersytetu Kolumbii znający się na domniemanej chorobie psychicznej gangstera Vincenta 'The Chin' Giganty, pełnił funkcję doradcy technicznego i przebywał na planie podczas scen dotyczących spraw psychiatrycznych.

Aby pomóc Robertowi De Niro w przygotowaniu się do objawów swojej postaci, dr Sands zorganizował dla niego wizytę w psychiatrycznym oddziale szpitala Bellevue, gdzie De Niro spotkał pacjentów i psychiatrów i czasami uczestniczył w sesjach terapii grupowej.

Zdjęcia odbywały się w kwietniu 2002 roku, zaledwie siedem miesięcy po atakach z 11 września, a producent Jane Rosenthal powiedziała, że kręcenie filmu w Nowym Jorku było patriotycznym obowiązkiem powrotu do normalnego funkcjonowania biznesu.

Sceny więzienne kręcono na wyspie Rikers Island w Queens, a scenę zwolnienia z więzienia nakręcono przed rzeczywistym wejściem do więzienia Sing Sing w Ossining w Nowym Jorku.

Podczas kręcenia scen napaści w Armory 369th Regiment w Nowym Jorku, plan odwiedził były prezydent Bill Clinton, który wyraził zadowolenie, że film kręcony jest w Nowym Jorku.

Podczas kręcenia w dzielnicy Chelsea na Manhattanie 14 czerwca Amanda Winklevoss, starsza siostra Camerona i Tyler'a Winklevossów, zmarła z powodu zatrzymania akcji serca będącego skutkiem przedawkowania narkotyków po wgramoleniu się do samochodu kamerowego.

Mimo iż film był kontynuacją udanego pierwszego filmu, Analyze That zarobił tylko 55 milionów dolarów na całym świecie przy budżecie 60 milionów dolarów i otrzymał głównie negatywne recenzje, osiągając zaledwie 26% na Rotten Tomatoes.

Film wygrał nagrodę za Najgorszy Sequel na Stinkers Bad Movie Awards w 2002 roku.