Elektra

Już w 1987 roku, po sukcesie komiksu Franka Millera „Elektra: Assassin”, Marvel próbował zaadaptować tę historię na film, a Frank Miller sam napisał scenariusz oparty na powieści graficznej po sprzedaniu praw do postaci wytwórni New Line Cinema.

Reżyser Oliver Stone miał wcześniej pokierować projektem i chciał obsadzić w roli Elektry siatkarkę, modelkę i aktorkę Gabrielle Reece, jednak projekt anulowano po sprzedaniu praw do postaci wytwórni 20th Century Fox.

Jennifer Garner podobno wcale nie chciała grać w tym filmie i zgodziła się jedynie z powodu zobowiązań kontraktowych wynikających z umowy przy „Daredevilu”.

Zdjęcia do filmu kręcono podczas przerwy Jennifer Garner w pracy nad serialem „Alias”, co mocno ograniczało czas produkcji, a reżyser Rob Bowman spał czasem zaledwie cztery godziny na dobę, by zdążyć z realizacją.

Ben Affleck powtórzył swoją rolę Matta Murdocka / Daredevila w scenie snu Elektry, jednak scena ta została ostatecznie wycięta z filmu na etapie postprodukcji i trafiła jedynie jako dodatek na DVD.

Według reżysera Roba Bowmana, film był „dosłownie 12 klatek filmu” od uzyskania kategorii R z powodu zastrzeżeń komisji MPAA co do kilku scen śmierci.

Album „Elektra: The Album” wydany przez Wind-up Records w większości nie zawierał utworów faktycznie użytych w filmie – jedynie cztery piosenki pojawiły się w produkcji, głównie w czołówce końcowej, a remiks utworu „Hollow” zespołu Submersed użyty w filmie nigdy nie został oficjalnie wydany.

Film odniósł finansową i krytyczną porażkę – producent Avi Arad przyznał inwestorom, że Marvel popełnił błąd, zbyt pośpiesznie wprowadzając „Elektrę” do kin, mówiąc „Nigdy więcej tego nie zrobimy”.

Krytyk filmowy Scott Mendelson obwiniał ten film za zrujnowanie kariery Jennifer Garner i twierdził, że na dekadę pogrzebał on ideę filmów superbohaterskich z kobietą w roli głównej.