The Andy Griffith Show

Serial narodził się z odcinka pilotażowego The Danny Thomas Show pt. 'Danny Meets Andy Griffith', wyemitowanego 15 lutego 1960 roku, w którym Andy Griffith zagrał po raz pierwszy szeryfa Andy'ego Taylora z Mayberry.

Producent Sheldon Leonard i Danny Thomas zatrudnili weterana scenarzystów Arthura Standera, by stworzył pilot dla Griffitha, początkowo jako sędziego pokoju i redaktora gazety w małym miasteczku.

Don Knotts, który znał Griffitha zawodowo (obaj występowali razem w broadwayowskiej i filmowej wersji 'No Time for Sergeants'), zadzwonił do niego w fazie tworzenia serialu i zasugerował, że szeryf potrzebuje zastępcy jako komicznego partnera – tak powstała postać Barneya Fife'a.

Serial kręcono w Desilu Studios, a plenery miejskie realizowano w Forty Acres w Culver City w Kalifornii, natomiast sceny leśne, w tym czołówka i napisy końcowe z Andym i Opiem idącymi na ryby, nagrywano w Franklin Canyon na północ od Beverly Hills.

Muzykę tematyczną skomponował Earle Hagen, który sam wykonał gwizdanie słyszane w czołówce i napisach końcowych serialu.

W 1961 roku aktor Everett Sloane, który gościnnie zagrał postać Jubala Fostera, napisał słowa do motywu przewodniego, gdy dowiedział się, że utwór nie miał tekstu – ta wokalna wersja otrzymała tytuł 'The Fishin' Hole'.

Andy Griffith początkowo grał Andy'ego Taylora jako prostodusznego wiejskiego prostaka, ale z czasem porzucił ten styl na rzecz poważniejszej, bardziej przemyślanej kreacji, uznając, że w gruncie rzeczy jest 'facetem prowadzącym' wśród ekscentrycznych postaci wokół niego.

Serial nigdy nie spadł poniżej siódmego miejsca w rankingach oglądalności Nielsena, a swój ostatni sezon zakończył na pozycji numer jeden – osiągnięcie, które oprócz niego miały tylko 'I Love Lucy' i 'Seinfeld'.

Mimo że był hitem telewizyjnym lat 60., produkowano wyjątkowo mało gadżetów związanych z serialem – uważa się, że Griffith i producenci chcieli chronić realistyczny i przemyślany wizerunek programu, nie chcąc skupiać uwagi widzów na merchandisingu.

Frances Bavier odmówiła udziału w reunionowym filmie telewizyjnym 'Return to Mayberry' z 1986 roku, ponieważ mieszkała wtedy w Siler City w stanie Karolina Północna w złym stanie zdrowia – w filmie jej postać, ciotka Bee, została przedstawiona jako zmarła, a sama aktorka rzeczywiście zmarła trzy lata później.