Kosmos 1999

Space: 1999 narodził się z porzuconego projektu drugiego sezonu serialu UFO, zatytułowanego roboczo 'UFO: 1999', w którym akcja miała toczyć się na rozbudowanej księżycowej bazie SHADO dwadzieścia lat później.

Gdy szef amerykańskiej dystrybucji Abe Mandell zażądał, by serial nie rozgrywał się na Ziemi, Gerry Anderson zaproponował, że 'wysadzi Ziemię', a gdy to uznano za zbyt drastyczne, zaproponował 'wysadzenie Księżyca' - tak narodził się kluczowy koncept serii.

Główne role Johna Koeniga i Heleny Russell trafiły do amerykańskiego małżeństwa aktorskiego Martina Landaua i Barbary Bain na wyraźne żądanie Lwa Grade'a, mimo sprzeciwu producentki Sylvii Anderson, która wolała brytyjskich aktorów i widziała w tych rolach Roberta Culpa i Katharine Ross.

Postać komisarza Simmondsa, granego przez Roya Dotrice'a, miała być stałą postacią serialu, lecz zniknęła już od drugiego wyemitowanego odcinka, a jej jedyny powrót sugerował śmierć bohatera przez uduszenie.

Postać Profesora Bergmana (Barry Morse) została usunięta z drugiego sezonu z powodu sporu o wynagrodzenie aktora, choć sam Morse przyznał później, że był zadowolony z odejścia.

Podczas kręcenia pierwszego odcinka produkcja w tajemnicy przeniosła się z zagrożonych zamknięciem studiów Elstree do Pinewood Studios, co skutkowało wpisaniem produkcji na czarną listę związków zawodowych.

Reżyser Lee Katzin, znany z perfekcjonizmu, wymagał wielokrotnych powtórek nawet ujęć reakcji statystów w tle, co spowodowało przekroczenie harmonogramu zdjęć pilota o ponad dwa tygodnie - po tym incydencie nie zaproszono go do dalszej pracy nad serialem.

Ekipa efektów specjalnych Briana Johnsona przez pierwsze sześć tygodni nie uzyskała żadnego użytecznego materiału do pierwszego odcinka, dopóki nie odkryto, że zacinający się hamulec kamery wpływał na prędkość filmowania.

Zamiast kosztownej techniki blue screen stosowanej np. w Star Treku, zespół efektów specjalnych filmował statki kosmiczne i planety na czarnym tle, przewijając taśmę dla każdego kolejnego elementu, co dawało przekonujące efekty przy ograniczonej liczbie możliwych ujęć.

Unisex uniformy 'Moon City' z pierwszego sezonu zaprojektował austriacki projektant mody Rudi Gernreich, prywatny przyjaciel gwiazdy serialu Barbary Bain.

Muzykę czołówki pierwszego sezonu skomponował Barry Gray, długoletni współpracownik Andersonów, dla którego była to ostatnia praca przy ich produkcji, podczas gdy drugi sezon otrzymał bardziej zsyntezowaną ścieżkę dźwiękową autorstwa jazzmana Dereka Wadswortha.

Aby dotrzymać napiętego harmonogramu drugiego sezonu, producent Fred Freiberger zastosował metodę 'podwójnych scenariuszy', w której dwie ekipy kręciły jednocześnie dwa odcinki, a Landau i Bain grali główne role w jednym i drugorzędne w drugim.

Pisarz science fiction Isaac Asimov skrytykował naukową wiarygodność serialu, wskazując, że żaden wybuch nie mógłby wystrzelić Księżyca poza Układ Słoneczny w sposób przedstawiony w fabule.

Ujęcia statku kosmicznego przelatującego nad Moonbase Alpha z odcinka 'The Last Enemy' zostały ponownie wykorzystane w odcinku serialu Wonder Woman pt. 'Time Bomb', wyemitowanym w 1978 roku.