Mobile Suit Zeta Gundam

Na początku realizacji projektu sponsor Bandai postrzegał Transformers jako rywala na rynku zabawek, a rynek modeli plastikowych wykazywał tendencję spadkową od szczytu w 1983 roku, dlatego wymagana była produkcja sequela Gundam jako nowa linia produktów.

Planowanie samej sekwencji rozpoczęło się krótko po upadku Clover, który był sponsorem podczas emisji "Aura Battler Dunbine", a jednym z warunków, pod którymi Bandai miał być głównym sponsorem, było wznowienie serii telewizyjnej Gundam.

Tomino Yoshiyuki faktycznie rozpoczął pracę koncepcyjną w lutym 1984 roku i rozważano wiele opcji, takich jak "Zeta Gundam" osadzony w U.C.0111 lub "Alpha Gundam" jako historia z przeszłości osadzona w U.C.0045.

Tytuł dzieła na etapie roboczego scenariusza to "Counterattack of Char" (Odwet Chara), który był tytułem powieści kontynuacji planowanej przed rozpoczęciem emisji wersji telewizyjnej.

Główny mecha Gundam Mk-II był opóźniony w ustalaniu ustawień ze względu na złożone projektowanie i złożony mechanizm transformacji, a jego pojawienie się przesunęło się do trzeciego kwartału, dlatego pospieszną decyzją było pojawienie się Gundam Mk-II jako mecha pośredniczącego.

Projektowaniem mechaniki zajmował się początkowo Nagano Mamoru, wyznaczony jako główny projektant na polecenie Tomino, ale jego wstępne prace - Rick Dias i Galbaldi Beta - nie spotkały się z pozytywną oceną, dlatego odszedł przed emisją, a w jego miejsce zatrudniono Kawabara Katsuo i nowicjusza Fujitę Kazuki.

Yasuo Yoshikazu, który projektował postacie, miał być "towarzyszem" dla Tomino w poprzedniej pracy, ale w tym projekcie spotkali się twarzą w twarz tylko raz na konsultacjach, a Yoshikazu wspominał później, że miał z tym samych przykrych doświadczeń.

Piosenka przewodnia została zamówiona u amerykańskiego artysty Neil Sedaki z nadzieją Tomino na "osobę światowego калибра", a wykorzystana wersja dodała japońskie słowa i aranżację do utworu z poprzedniego albumu Sedaki.

Rękopisy orkiestrowe "Symphonic Suite Z Gundam" z edycją koncertową były przez długi czas zagubione po nagraniu, ale zostały przypadkowo odkryte, gdy Bandai Namco poprosiło o materiały dla innego projektu, i wykonane przez Sendai Philharmonic Orchestra w 2024 roku.

W trylogii filmowej "A New Translation", mobilne kostiumy, takie jak Jim Cannon II, które pojawiły się w OVA "Mobile Suit Gundam 0083" wyprodukowanym po emisji wersji telewizyjnej, pojawiają się w cameo.

Chociaż średnia stopa oglądaności w regionie Kanto wyniosła 6,4%, na stacji kluczowej Nagoya Television wynosiła średnio 12,3% z maksymalnie 17,7%, a podczas emisji tytuł spotkał się ze złożoną reakcją fanów pierwszego pokolenia ze względu na skomplikowaną sytuację wojenną, ale został zaakceptowany przez nowych fanów.

Podczas produkcji wersji filmowej zmieniono więcej niż 20 ról, a zmiana roli Fou Murasame z Shimazu Saiko na Yukana spowodowała, że Shimazu ujawniła, że nie otrzymała oferty udziału w filmie, co stanowi rozbieżność z wyjaśnieniami Tomino, które opublikowała w pamiętnikach.

Koniec trylogii filmowej znacznie różni się od wersji telewizyjnej, główny bohater Kamille nie dochodzi do załamania psychicznego, a Gundam Mk-II jest całkowicie utracony, dlatego struktura nie łączy się ze scenariuszem sequela "Mobile Suit Gundam ZZ".