Trzecia planeta od słońca

Gdy samochód się zatrzymał, pomyślałem: „Żyję! A spodnie zawsze można uprać…”

Gdyby rok temu ktoś powiedział mi, że będę siedział w samochodzie i jadł martwego ptaka, nazwałbym go kłamcą.

Kobiety. Trudno z nimi żyć, a przecież są wszędzie.

Wygląda jak Królewna Śnieżka. Z zaschniętą śliną na brodzie.

Gdybym była facetem, pewnie rzuciłabym się na siebie.

To zdecydowany tryumf aerobiku nad genetyką.

Cały świat jest wielkim, dzikim szwedzkim stołem.

Moja babcia mawiała: „Zabieraj się stąd, zanim poleję cię wrzątkiem”.

Byłam kiedyś modelką. Mam złe doświadczenia – wybieg się skończył, a ja poszłam dalej.

W latach 60. to był pokój schadzek. Więcej tyłków siedziało na tym dywanie niż na kolanach Świętego Mikołaja.

Ziemia składa się w 2/3 z wody. Jak tania whisky na kiepskim weselu.

Ziemię zamieszkują miliony pięknych kobiet. A te, które nie są piękne, mają osobowość.

O latach 60. wiem tyle: nie było mnie wtedy na świecie i nikogo nie obchodzą. Pokój!

Mam prezent dla Wielkiej Głowy. Wielki kolczyk do nosa.

Mając poczucie humoru, możesz zmienić czyjś nastrój, dodać otuchy. Dajesz to komuś, kogo kochasz.

Dezodoranty są do kitu, kończą się, zanim dojdę do stóp.

Mężczyzna i kobieta nie mogą się połączyć intelektualnie bez połączenia swoich… złączy.

Prośba o pomoc to połowa sukcesu.

Klasyka nigdy się nie starzeje.

Myślę, że nadszedł czas, żeby dać psu ciasteczko. Ja też muszę jeść.