Daniel Knauf napisał pierwotny scenariusz Carnivàle jako pełnometrażowy film między 1990 a 1992 rokiem, gdy pracował jako broker ubezpieczeniowy w Kalifornii i marzył o karierze scenarzysty.
Scenariusz filmu liczył 180 stron, czyli dwa razy więcej niż typowy scenariusz kinowy, a Knauf mimo to uznał, że wciąż jest zbyt krótki, by oddać sprawiedliwość jego historii, więc odłożył go na półkę.
Historia Knaufa o niepełnosprawnym ojcu, który nie był akceptowany jako "normalny" człowiek, silnie wpłynęła na sposób przedstawienia dziwaków (freaks) w serialu.
Pilotażowy scenariusz trafił do Howarda Kleina za pośrednictwem wspólnego znajomego, Scotta Winanta, po tym jak Knauf umieścił go na swojej stronie internetowej jako ostatnią próbę przed rezygnacją z kariery scenarzysty.
HBO uznało Knaufa za zbyt niedoświadczonego w telewizji, by dać mu pełną kontrolę nad budżetem, dlatego showrunnerem został Ronald D. Moore, którego po pierwszym sezonie zastąpił sam Knauf, gdy Moore odszedł do pracy nad "Battlestar Galactica".
Postać Brata Justina pierwotnie miała być ugruntowanym, znanym kaznodzieją pojawiającym się jedynie gościnnie, ale twórcy zdecydowali się uczynić go zwykłym metodystycznym pastorem z małego miasteczka, by dać postaci możliwość rozwoju w serialu.
Kręcenie pilota trwało 21 dni, po czym realizację drugiego odcinka opóźniono o czternaście miesięcy z powodu długich dyskusji twórczych między scenarzystami a siecią HBO.
Wnętrza kręcono w Santa Clarita Studios w Kalifornii, a fikcyjne miasteczko Mintern powstało na terenie Paramount Ranch w Agoura Hills; sam obóz cyrkowy przenoszono po różnych lokacjach południowej Kalifornii, by imitować Oklahomę, Teksas i Nowy Meksyk.
Aby oddać suchy i zapylony klimat Dust Bowl, na plan cały czas wdmuchiwano dym i pył przez rury, a w samym pierwszym sezonie ubrano w kostiumy około 5000 osób.
Dział artystyczny korzystał z oryginalnego katalogu Sears z 1934 roku oraz starych czasopism hollywoodzkich kupionych na pchlich targach, by wiernie odtworzyć język, slang i wygląd epoki.
Rolę Sofie, pisaną pierwotnie jako bardziej egzotyczną cygańską dziewczynę, Clea DuVall zdobyła dopiero po czterech przesłuchaniach.
Michael J. Anderson jako Samson był jednym z niewielu aktorów obsadzonych praktycznie bez konkurencji - Daniel Knauf chciał go w tej roli od pierwszego spotkania.
Motyw przewodni napisały Wendy Melvoin i Lisa Coleman z zespołu The Revolution, a muzykę do serialu skomponował Jeff Beal, łącząc brzmienia bluegrass z elektroniką akustyczną i etnicznymi instrumentami jak duduk czy banjo.
Każda ze stron fabuły ma odrębny styl muzyczny - świat Brata Justina charakteryzuje muzyka orkiestrowa i religijna, podczas gdy strona cyrkowa ma bardziej zdekonstruowane, mistyczne brzmienie.
Sekwencję czołówki stworzyła firma A52, wykorzystując zeskanowane przezrocza słynnych dzieł sztuki o rozmiarze do 300 MB każde, które następnie obrabiano cyfrowo i łączono z archiwalnymi ujęciami z epoki Wielkiego Kryzysu.
Premierowy odcinek "Milfay" obejrzało 5,3 miliona widzów, co ustanowiło ówczesny rekord debiutu dla oryginalnego serialu HBO, częściowo dzięki temu, że emitowano go zaraz po finale "Seksu w wielkim mieście".
Serial zdobył pięć nagród Emmy w 2004 roku (na piętnaście nominacji), w tym za scenografię, kostiumy, zdjęcia, charakteryzację i czołówkę, jednak oglądalność drugiego sezonu spadła o dwie trzecie, co doprowadziło do anulowania produkcji w 2005 roku.
Anulowanie serialu wywołało falę oburzenia wśród fanów, którzy zorganizowali petycje - w jeden weekend do HBO wpłynęło ponad 50 000 e-maili z prośbą o wznowienie produkcji.
W czerwcu 2005 roku pisarz Jeff Bergquist z Los Angeles pozwał twórców Carnivàle, twierdząc, że pomysł na serial ukradziono z jego niepublikowanej powieści "Beulah", nad którą pracował od lat 80.; HBO i Knauf odrzucili te zarzuty jako bezpodstawne.
