Policjanci z Miami

Geneza serialu jest niejasna: krążyła historia, że szef działu rozrywki NBC Brandon Tartikoff napisał na serwetce notatkę „MTV cops”, ale twórca serialu Anthony Yerkovich zaprzeczał tej anegdocie, twierdząc, że Tartikoff zaczął ją opowiadać dopiero 14 miesięcy po spotkaniu.

Yerkovich twierdził, że pomysł na serial narodził się, gdy dowiedział się o przepisach dotyczących konfiskaty mienia handlarzy narkotyków przez organy ścigania, a pierwotnie planował film, a nie serial telewizyjny.

Pilotowy odcinek nosił pierwotnie tytuł „Gold Coast”, zanim zmieniono go na „Miami Vice”.

Do roli Sonny'ego Crocketta rozważano Nicka Nolte'a i Jeffa Bridgesa, a Mickey Rourke odrzucił propozycję zagrania tej postaci; kandydował też Larry Wilcox z serialu CHiPs, ale producenci uznali, że przejście z jednej roli policjanta do drugiej nie byłoby dobrym pomysłem.

NBC miało wątpliwości co do Dona Johnsona ze względu na kilka wcześniejszych nieudanych pilotów z jego udziałem, ale Yerkovich przekonał stację, że winne były scenariusze, a nie aktor.

Po dwóch sezonach Don Johnson groził odejściem z serialu w wyniku głośnego sporu kontraktowego, a stacja NBC była gotowa zastąpić go Markiem Harmonem, który właśnie odszedł z serialu St. Elsewhere.

Producenci pierwotnie planowali kręcić serial w Los Angeles, ale ostatecznie zdecydowano się na realizację zdjęć bezpośrednio w Miami, w tym w zubożałej wówczas dzielnicy South Beach, gdzie mieszkało niewielu ludzi, co ułatwiało filmowanie na ulicach.

Ekipa produkcyjna czasem przemalowywała fasady zniszczonych budynków w South Beach przed kręceniem ujęć, a serial przyczynił się do fali wsparcia dla zachowania architektury Art Deco w Miami.

Producent wykonawczy Michael Mann zakazał używania barw ziemi (czerwieni i brązu) w produkcji – nawet samochody czy budynki musiały być przemalowywane, by pasowały do estetyki show.

Gdy Ferrari pozwało producentów za użycie replik Ferrari Daytona, w scenie wysadzenia samochodu w trzecim sezonie w rzeczywistości zniszczono jedynie mały plastikowy model, a nie prawdziwy pojazd; Ferrari podarowało w zamian dwa nowe Testarossy.

Miami Vice jako jeden z pierwszych amerykańskich seriali telewizyjnych był emitowany w dźwięku stereofonicznym, a na każdy odcinek wydawano ponad 10 000 dolarów na prawa do oryginalnych nagrań muzycznych zamiast muzyki pisanej specjalnie na potrzeby telewizji.

Motyw przewodni skomponowany przez Jana Hammera dotarł na szczyt listy Billboard w listopadzie 1985 roku i zdobył dwie nagrody Grammy, a czytelnicy TV Guide uznali go za najlepszy motyw muzyczny w historii telewizji.

Serial zainspirował grę wideo Grand Theft Auto: Vice City z 2002 roku, w której głosu jednej z postaci użyczył Philip Michael Thomas, a utwór „Crockett's Theme” pojawia się w grze na fikcyjnej stacji radiowej.

Finał serialu obejrzało 22 miliony widzów, a serial znacząco przyczynił się do rozwoju turystyki w Miami, przynosząc miastu szacunkowo milion dolarów na odcinek korzyści ekonomicznych.