The Bob Newhart Show

Postać Elliota Carlina granego przez Jacka Rileya zajęła 49. miejsce na liście 50 Największych Postaci Telewizyjnych Wszech Czasów magazynu TV Guide, a Riley powrócił do tej roli w gościnnych występach w serialach St. Elsewhere, ALF i Newhart.

Powtarzającym się elementem serialu było rozszerzenie materiału stand-upowego Boba Newharta, w którym grał jedną stronę rozmowy telefonicznej, podczas gdy druga strona pozostawała niesłyszalna; w nawiązaniu do tego, pierwsze dwa sezony otwierały się Bobem odbierającym telefon słowami 'Hało?'

Napisy do serialu wykorzystywały czcionkę Cooper Black, która zyskała sławę w 1966 roku poprzez użycie na okładce albumu Pet Sounds zespołu The Beach Boys.

W finale serialu 'Happy Trails to You' Emily spontanicznie zaczyna śpiewać 'Oklahoma!', dołączają do niej pozostali (z wyjątkiem Howarda, który nie zna słów), bezpośrednie nawiązanie do finału serialu The Mary Tyler Moore Show z poprzedniego roku, gdzie obsada śpiewała 'It's a Long Way to Tipperary'.

W 2004 roku TV Land zainstalował pomnik Newharta jako doktora Hartleya siedzącego naprzeciw pustej kanapy przed budynkiem przy 430 North Michigan Avenue, które służyło jako sesja zewnętrzna biura Hartleya; pomnik znajduje się teraz na stałe w pobliżu Navy Pier w Chicago.

W 2025 roku Miasto Chicago przemianowało odcinek Sheridan Road przed Thorndale Beach Condominiums, które służyło jako rezydencja Hartleyów w serialu, na 'Bob Newhart Way'.

Finał z 1990 roku spin-offowego serialu Newhart ujawnił, że cały serial Newhart był snem Boba Hartleya, a Newhart i Suzanne Pleshette powrócili do swoich oryginalnych ról i obudzili się w sypialni identycznej do ich chicagowskiej sypialni z serialu The Bob Newhart Show.

Tom Poston, który grał kolegę z college'u Boba, Cliffa 'The Peepera' Murdocka, później grał handlowca George'a przez cały serial Newhart; ostatecznie poślubił swoją współgwiazdę z serialu The Bob Newhart Show Suzanne Pleshette w 2001 roku, związek który trwał do jego śmierci w 2007 roku.