Airwolf

Twórca Donald P. Bellisario po raz pierwszy eksplorował koncept pilota myśliwca w odcinku trzeciego sezonu Magnum, P.I. zatytułowanym 'Two Birds of a Feather' (1983), który miał być pilotażem backdoor, ale nie został zaakceptowany jako seria.

Pomysł na odcinek Magnum, P.I. został zainspirowany dwoma wcześniejszymi odcinkami serialu Tales of the Gold Monkey autorstwa Bellisario ('Legends Are Forever' i 'Honor Thy Brother', 1982), które zawierały podobną postać graną przez Williama Lackinga.

Zdalna kryjówka 'Valley of the Gods' pokazana w serialu została faktycznie sfilmowana w wizualnie podobnym Monument Valley w Utah.

W czwartym sezonie o drastycznie zmniejszonym budżecie produkcja przeniosła się do Vancouver w Kanadzie, z budżetem mniejszym niż jedna trzecia oryginalnego budżetu CBS, a ekipa nie miała już dostępu do oryginalnego helikoptera Airwolf, co zmusiło do recyklingu wszystkich ujęć w locie z poprzednich sezonów.

W czwartym sezonie postać Dominica Santiniego granego przez Ernesta Borgnine'a została wpisana jako martwa i zabita, reprezentowana tylko przez dublera widocznego od tyłu przed jego śmiercią, a Jan-Michael Vincent pojawił się tylko w krótkim przejściowym pierwszym odcinku.

Aktorka Michele Scarabelli, która grała Jo Santini w sezonie czwartym, powiedziała w wywiadzie dla Starloga, że wszystkie 24 scenariusze zostały już napisane zanim przyszła obsada, co pozostawiło aktorom mało miejsca na rozwijanie swoich postaci.

Problemy z alkoholizmem gwiazdy serialu Jana-Michaela Vincenta zgłaszane są jako przyczyna problemów produkcyjnych w serialu.

Zdolny do lotu Airwolf był kosmetycznie zmodyfikowanym śmigłowcem Bell 222; nilatający makieta (zbudowana z samego pierwszego Bell 222 kiedykolwiek wyprodukowanego) została użyta do projektowania i testowania modyfikacji, zanim tworzone były formy dla zatwierdzonych przez FAA części dodanych do latającego statku.

Widoczne karabiny maszynowe helikoptera były faktycznie makietami używającymi świec zapłonowych i paliwa do symulacji strzelaniny, podczas gdy inne efekty broni, takie jak chowający się wyrzutnik rakiet, osiągnięto poprzez zbliżenia oddzielnych rekvizytów zamiast na rzeczywistym latającym statku.

Po zakończeniu serialu prawdziwy helikopter Airwolf został pozbawiony modyfikacji, sprzedany niemieckiej firmie ratunkowej, i później rozbił się w górach we mgle 6 czerwca 1992 roku, zabijając wszystkich trzech pasażerów na pokładzie.

Motyw serialu i wiele wczesnej muzyki zostały skomponowane przez Sylvestra Levaya, z późniejszymi odcinkami zrealizowanymi przez Udiego Harpaza, Iana Freebairna-Smitha i Bernardo Segálla.

Airwolf miał premierę na CBS jako program lead-out po Super Bowl XVIII 22 stycznia 1984 roku.