Parenthood

Serial jest luźno oparty na filmie „Spokojnie, tatuśku” z 1989 roku i jest drugą telewizyjną adaptacją tego filmu – pierwszą był nieudany serial z 1990–1991 roku, który NBC skasowało po jednym sezonie.

Po sukcesie „Friday Night Lights” Jason Katims zwrócił się do Rona Howarda i Briana Grazera z propozycją stworzenia zmodernizowanej telewizyjnej adaptacji ich filmu z 1989 roku; obaj początkowo byli niezdecydowani, ale ostatecznie się zgodzili.

Craig T. Nelson dołączył do obsady po tym, jak odmówił roli Jaya Pritchetta w serialu „Modern Family”.

Rolę Kristiny Braverman miała pierwotnie zagrać Diane Farr, ale szybko opuściła produkcję z powodu konfliktu terminów z serialem „Californication” i została zastąpiona przez Monicę Potter.

Premierę serialu przesunięto z 23 września 2009 na marzec 2010, ponieważ u Maury Tierney, obsadzonej w jednej z głównych ról, zdiagnozowano raka piersi; aktorka opuściła produkcję z powodu konfliktu z terminami leczenia, a jej już nakręcone scenY usunięto z materiału. Zastąpiła ją Lauren Graham, choć rozważano też Helen Hunt, z którą NBC nie doszło do porozumienia finansowego.

Z powodu odejścia Maury Tierney pilotowy odcinek serialu musiał zostać ponownie nakręcony w listopadzie 2009 roku.

Pilot serialu kręcono w północnej Kalifornii z lokalną ekipą, natomiast resztę serii nakręcono w Los Angeles.

Podobnie jak w innym serialu Jasona Katimsa, „Friday Night Lights”, zdjęcia kręcono za pomocą trzech kamer umieszczonych po obu stronach scenki, a przed nakręceniem odcinka zwykle nie odbywały się próby czytane scenariusza, co jest praktyką powszechną w innych produkcjach telewizyjnych.

Rola Hanka Rizzoliego, granego przez Raya Romano, została stworzona specjalnie dla niego po tym, jak wyznał on swoją miłość do serialu i spotkał się z Jasonem Katimsem na planie „Friday Night Lights”.

Premiera pierwszego sezonu została zadedykowana pamięci Nory O’Brien, wiceprezes NBC, która zmarła na planie serialu 29 kwietnia 2009 roku po tętniaku.

Max Burkholder, grający chłopca z zespołem Aspergera, opowiadał, że podczas castingu zaproszono lekarza specjalizującego się w dzieciach z Aspergerem, a w trakcie produkcji co kilka odcinków odbywały się konsultacje z producentem wykonawczym, reżyserem i lekarzem, by zapewnić realistyczne przedstawienie zachowań jego postaci.

Andrew McMahon z zespołu Jack's Mannequin napisał piosenkę „Casting Lines” jako propozycję motywu muzycznego serialu, jednak producenci wybrali utwór „Forever Young” Boba Dylana; piosenka McMahona trafiła później na album zespołu „People and Things”.

Scena, w której Kristina i Adam wyjawiają Maxowi, że ma zespół Aspergera, znalazła się na liście najlepszych momentów telewizyjnych 2011 roku magazynu TV Guide.