Bionic Woman. Agentka przyszłości

Serial powstał jako spin-off Człowieka sześciomilionowego dolara, a postać Jaime Sommers zadebiutowała w dwuczęściowym epizodzie tego serialu z 1975 roku.

Choć czołówka każdego odcinka wskazywała na powieść „Cyborg” Martina Caidina z 1972 roku jako źródło, postać Jaime Sommers nigdy nie występuje w żadnej z powieści Caidina – zapożyczono z nich tylko koncept bioniki oraz postaci Rudy'ego Wellsa i Oscara Goldmana.

Postać Jaime Sommers zginęła w oryginalnym odcinku crossoverowym, ale okazała się tak popularna wśród widzów, że stacja ABC poprosiła scenarzystów o znalezienie sposobu na jej powrót, co doprowadziło do stworzenia osobnego serialu.

Twórca serialu Kenneth Johnson ustalił bardzo precyzyjne ograniczenia mocy bionicznych Jaime, aby zachować wiarygodność fabuły – np. mogła skakać na wysokość dwóch pięter, ale nie trzech, oraz nie mogła przewrócić ciężarówki, tylko samochód.

Sandra Bullock zagrała rolę Kate Mason, kolejnej bionicznej kobiety, w filmie telewizyjnym „Bionic Showdown” z 1989 roku – była to jedna z jej wczesnych ról.

Lindsay Wagner zagrała podwójną rolę – oprócz Jaime Sommers wcieliła się także w skazaną Lisę Galloway, której chirurgicznie zmieniono wygląd, by przypominała Jaime.

Odcinek pilotujący spin-off „bioniczny pies” wprowadził psa Maxa, którego bioniczne implanty kosztowały milion dolarów, stąd jego imię „Maximillion”; sieć telewizyjna odrzuciła jednak propozycję osobnego serialu o bionicznym psie.

Serial odniósł ogromny sukces w Wielkiej Brytanii, gdzie jako jedyny program science fiction XX wieku osiągnął pierwsze miejsce w rankingu oglądalności; pierwszy odcinek obejrzało średnio 14 milionów widzów.

Mimo dobrych wyników w drugim sezonie stacja ABC zrezygnowała z kontynuacji serialu ze względu na niesatysfakcjonującą grupę demograficzną widzów, po czym produkcję przejęła stacja NBC na trzeci, ostatni sezon.

Za odcinek „Deadly Ringer” z drugiego sezonu Lindsay Wagner otrzymała nagrodę Emmy.

Kompozytor Jerry Fielding napisał oryginalne motywy otwierające i zamykające serial, jednak w drugim sezonie jego przyjaciel Joe Harnell przygotował nowe motywy – finalnie zdecydowano się użyć motywu otwierającego Fieldinga i zamykającego Harnella, by uniknąć rozczarowania kompozytora.

Lindsay Wagner sama zaśpiewała utwór „Feelings” Morrisa Alberta w odcinku „Bionic Beauty” z 1976 roku oraz piosenkę Joe'a Harnella „Time Changes” w odcinku „Deadly Ringer” z 1977 roku.

Ostatni odcinek serialu „On the Run” został zainspirowany brytyjskim serialem „Więzień” (The Prisoner), ponieważ Jaime, podobnie jak bohater tamtego serialu, jest ścigana przez ludzi obawiających się posiadanych przez nią tajnych informacji.

W wersji niemieckiej serial nosił tytuł „Die Sieben Millionen Dollar Frau” (Siedmiomilionowa dolarowa kobieta), mimo że w fabule Oscar Goldman żartuje, że implanty Jaime kosztowały mniej niż sześć milionów dolarów Steve'a Austina, ponieważ jej części były „mniejsze”.

W remake'u serialu z 2007 roku główną rolę zagrała brytyjska aktorka Michelle Ryan, przybierając amerykański akcent, a Katee Sackhoff wcieliła się w jej antagonistkę Sarah Corvus; Lindsay Wagner nie była zaangażowana w produkcję i skrytykowała ją jako zbyt mroczną i pozbawioną zrozumienia oryginału.