Coupling

Serial powstał na podstawie prawdziwego związku Stevena Moffata z producentką Sue Vertue - to od ich imion pochodzą postacie Steve i Susan.

Moffat wpadł na pomysł tytułu pewnego pijanego wieczoru - wszedł do biura Sue Vertue, napisał na kartce słowo 'Coupling' i kazał jej zapytać go o to później.

Odcinek 'Inferno' powstał tuż po tym, jak Vertue znalazła w magnetowidzie podobną kasetę wideo co bohaterka serialu, choć Moffat dodał do scenariusza element 'spankingu', bo uznał, że prawdziwa kaseta nie była wystarczająco pikantna.

Próby do serialu odbywały się w sali parafialnej niedaleko Kensington High Street, ponieważ brytyjskie sitcomy zwykle nie mogą sobie pozwolić na wynajęcie studia na cały okres produkcji.

Zewnętrzne ujęcia baru kręcono początkowo w Clerkenwell, ale po skargach pobliskiej tajskiej restauracji na zakłócanie działalności, od drugiego sezonu zdjęcia przeniesiono na ulicę przy Tottenham Court Road.

Dom, w którym mieszkali wtedy Moffat i Vertue, posłużył jako zewnętrzny plan mieszkania Steve'a.

W odcinku 'Dressed' większość scen Giny Bellman nagrano wcześniej bez publiczności, ponieważ aktorka miała na sobie minimalną ilość ubrań, by stworzyć iluzję całkowitej nagości.

Cały śmiech w serialu pochodził od prawdziwej, żywej publiczności studyjnej - nie używano sztucznego śmiechu z playbacku, choć czasem ścieżkę dźwiękową korygowano w montażu.

Richard Coyle zrezygnował z roli Jeffa przed czwartym sezonem, jednak jego postać powróciła w scenie snu w ostatnim odcinku jako 'Jeffina' po operacji zmiany płci, graną przez Samanthę Spiro.

Odcinek pierwszego sezonu 'The Girl with Two Breasts', w którym połowa dialogów jest po hebrajsku, okazał się tak popularny, że producenci starali się umieszczać podobny zabieg językowy w każdym kolejnym sezonie.

Amerykańska adaptacja serialu dla NBC z 2003 roku wykorzystywała oryginalne scenariusze Moffata, jednak spotkała się z krytyką za zbyt jawną erotykę i została zdjęta z anteny po zaledwie czterech wyemitowanych odcinkach, mimo że nakręcono dziesięć z trzynastu zamówionych.

Serial zdobył nagrodę Silver Rose za najlepszy brytyjski sitcom na festiwalu Rose d'Or w 2001 roku oraz tytuł 'Best TV Comedy' na British Comedy Awards w 2003 roku.