Crayon Shin-chan

Seria „Shin Chan” powstała jako spin-off z serii „Darakuya Store Monogatari” tego samego autora, Yoshito Usui – bohater został wzorowany na postaci młodego Shinnosuke Nikaidō, który mówił o sobie „ora”. Redaktor Katsuyuki Hayashi wyczuł, że rozwinięcie tej postaci może się okazać ciekawym pomysłem.

Ekipa, która później realizowała anime Shin Chan, wcześniej pracowała nad adaptacjami dzieł Fujiko F. Fujio (m.in. „Esper Mami”, „Chinpui”, „21 Emon”). Pierwotnie planowano, że po zakończeniu „21 Emon” w tym samym paśmie czasowym pojawi się kolejne anime na podstawie twórczości Fujio, ale ponieważ w tym samym czasie konkurencyjna stacja emitowała inne anime bazujące na mandze wydawnictwa Shogakukan, zdecydowano się na zupełnie inny tytuł.

Pomysł ekranizacji „Shin Chana” zrodził się pod koniec 1991 roku podczas spotkania agencji reklamowej Asatsu, gdy producent Takashi Horiuchi zauważył, że popularny w magazynie dla dorosłych komiks mógłby dobrze sprawdzić się jako anime. Projekt traktowano jednak jedynie jako „przynętę” mającą uwiarygodnić inny, właściwy pomysł zgłaszany stacji telewizyjnej.

Pierwszy odcinek serialu miał bardzo niską oglądalność na poziomie 4,0%, przez co szefostwo studia Shin-Ei Animation prosiło twórców jedynie o utrzymanie produkcji przez pół roku. Oglądalność szybko jednak wzrosła – w lipcu 1993 roku odcinek osiągnął rekordowe 28,2%, a wśród widzów w wieku 4-12 lat aż 67,6%.

Ze względu na bardzo krótki czas przygotowań (niecałe trzy miesiące) pierwszy reżyser, Mitsuru Hongo, celowo ograniczał liczbę klatek animacji i stosował bardziej komiksowy układ kadrów, aby przyspieszyć produkcję. Dopiero gdy serial zyskał popularność, animatorzy mogli rozwinąć swój indywidualny styl.

Zamiast jednego głównego kierownika animacji odpowiedzialnego za spójność rysunku w całej serii, Hongo w ostatniej chwili zrezygnował z tego systemu i zdecydował, że każdy 7-minutowy odcinek animuje jedna osoba, pełniąca jednocześnie funkcję kierownika animacji tego konkretnego odcinka – metoda ta jest stosowana do dziś.

W czerwcu 2018 roku Akiko Yajima, która przez ponad 26 lat (od 1992 roku) użyczała głosu Shinnosuke, ogłosiła odejście z roli z własnej inicjatywy. Jej następczynią została Yumiko Kobayashi, występująca od lipca 2018 roku, a w 2024 roku obie aktorki spotkały się osobiście, gdy Yajima przekazała Kobayashi słowa wsparcia.

Zmiana głosu głównego bohatera w 2018 roku wywołała ogromne poruszenie w mediach społecznościowych – hasło „głos Shin-chana” stało się tematem numer jeden na Twitterze w Japonii, a szóstym najpopularniejszym na świecie.

Reżyser Mamoru Oshii, po pierwszym obejrzeniu serialu, porównał go do Bugs Bunny i chwalił za brutalność, wulgarność i mroczny humor, mówiąc, że to właśnie coś, co sam chciałby stworzyć; kilkukrotnie zgłaszał się jako gościnny twórca do produkcji, ale zawsze był odrzucany przez ekipę.

Nazwa sklepu „Sato Kokonokadō”, który pojawia się w serii, jest parodią prawdziwej sieci Itō Yōkadō, a rodzinny samochód Noharów nosi żartobliwą nazwę „Ossan Angelina” z numerem rejestracyjnym zawierającym grę słów.

Po śmierci autora mangi Yoshito Usui we wrześniu 2009 roku prezes stacji telewizyjnej TV Asahi ogłosił, że produkcja anime będzie kontynuowana na wzór metody zastosowanej wcześniej przy serii „Sazae-san”, mimo że oryginalna manga pozostała nieukończona.

Po śmierci aktora Hiroshiego Fujiwary, głosu ojca Hiroshiego przez 24 lata (do 2016 roku), w kwietniu 2020 roku wyemitowano specjalny odcinek upamiętniający go, wykorzystujący nagrane wcześniej jego kwestie.