Silk Stalkings

Tytuł serialu jest grą słów nawiązującą do angielskiego wyrażenia „silk stockings” (jedwabne pończochy).

Serial był najdłużej trwającą produkcją twórcy Stephena J. Cannella. Premierowo emitowany był na CBS od listopada 1991 roku w ramach nocnego bloku Crimetime After Primetime, a po zakończeniu tego programu w 1993 roku przeniósł się na antenę USA Network, gdzie pozostał do finału w 1999 roku.

Większość odcinków kręcono w San Diego w Kalifornii, a część zdjęć realizowano w Scottsdale w Arizonie, mimo że akcja serialu rozgrywa się w Palm Beach na Florydzie.

Ben Vereen, grający kapitana Hutchinsona, musiał zrezygnować z roli w drugim sezonie z powodu wypadku poza planem zdjęciowym, choć później wracał gościnnie.

Charlie Brill, odtwórca kapitana Harry'ego Lipschitza, zagrał w największej liczbie odcinków spośród wszystkich aktorów (129), wyprzedzając Mitzi Kapture (101) i Roba Estesa (100), i jako jedyny z kapitanów trafił do czołówki serialu od szóstego sezonu.

Charlie Brill i jego prawdziwa żona Mitzi McCall grali na ekranie małżeństwo Lipschitzów, a w drugim sezonie dodatkowo wcielili się w zupełnie inne, epizodyczne postacie.

Otwierająca sekwencja czołówki z prowokacyjnymi, sugerującymi seks i przemoc ujęciami nie pochodziła z żadnego rzeczywistego odcinka serialu – według Stephena Cannella została nakręcona i zmontowana w jeden dzień przez Ralpha Hemeckera, z udziałem modelki/aktorki o pseudonimie Avalon Jones.

Odejście głównej pary aktorskiej w 1995 roku wynikało z rzeczywistych decyzji życiowych: Rob Estes chciał realizować inne projekty aktorskie, a Mitzi Kapture planowała urlop macierzyński po urodzeniu pierwszego dziecka, co wpleciono w fabułę serialu.

Nowa para aktorska wprowadzona po odejściu głównych bohaterów (Nick Kokotakis i Tyler Layton) nie spodobała się fanom serialu i po zaledwie pół sezonu zastąpiono ich Chrisem Potterem i Janet Gunn, co przywróciło zainteresowanie widzów i poprawiło oglądalność.