Gwiezdna Eskadra

Serial był planowany na pięć sezonów, jednak z powodu niskiej oglądalności zrealizowano tylko jeden sezon liczący 24 odcinki.

Twórcy - Glen Morgan i James Wong - jako główną inspirację wskazywali powieść „Wojna wiecznotrwała” Joego Haldemana z 1974 roku, napisaną jako odpowiedź na „Kawaleria kosmiczna” Roberta Heinleina.

Serial czerpał również inspirację z takich dzieł jak „Nagi i martwy” Normana Mailera, „Czerwony znak odwagi” Stephena Crane'a, Iliada oraz serial telewizyjny „Combat!” z 1962 roku.

Ostatni odcinek serii kończy się cliffhangerem, a większość głównych bohaterów zostaje uśmiercona lub zaginiona - twórcy pisali to zakończenie, wiedząc już, że serial najprawdopodobniej zostanie anulowany.

Aktor Joel de la Fuente, grający porucznika Paula Wanga, przyznał, że czuł się nieswojo z rolą, obawiając się, że jego postać - tchórzliwego żołnierza, który zdradza towarzyszy - powiela azjatyckie stereotypy znane z obrazów wojen wietnamskiej i drugiej wojny światowej.

W serialu pojawili się niekredytowani goście specjalni: David Duchovny zagrał Silikanta o imieniu Alvin El 1543 w odcinku „R & R”, a R. Lee Ermey wystąpił w roli sierżanta w odcinku pilotowym.

Raper Coolio zagrał gościnnie rolę gospodarza w odcinku „R & R”.

Muzykę do serialu skomponowała Shirley Walker, którą twórcom polecił nadzorca efektów wizualnych Glenn Campbell po jej pracy przy „Batman: The Animated Series”; Wong i Morgan byli początkowo sceptyczni wobec jej syntezatorowych demówek, dopóki nie wyjaśniono im, że pomysły zostaną rozbudowane przez orkiestrę.

James Wong określił sesje nagraniowe muzyki jako swoją „ulubioną część kręcenia filmów”, a Shirley Walker za utwór „The River Of Stars” otrzymała nominację do nagrody Emmy.

Efekty komputerowe do scen kosmicznych stworzyła firma Area 51 przy użyciu oprogramowania NewTek LightWave 3D, a jej zespół otrzymał nominację do Emmy za wybitne efekty specjalne w 1996 roku.

Serial charakteryzował się bardzo ciemną i odbarwioną kolorystyką, odziedziczoną po stylistyce „Z Archiwum X” i „Millennium” produkowanych przez tę samą ekipę, ale doprowadzoną do jeszcze większej skrajności - nasycenie kolorów w typowej scenie było około czterokrotnie niższe niż w ówczesnych produkcjach telewizyjnych.

Efekty dźwiękowe wykorzystywane w serialu były później często ponownie użyte w animowanym serialu „Futurama”.

Niektóre wydania DVD serialu zawierają na ekranach tytułowych zniekształcony obraz stacji kosmicznej Babylon 5, mimo że stacja ta nie ma żadnego związku z serialem i się w nim nie pojawia.

Serial otrzymał dwie nominacje do nagrody Emmy oraz jedną nominację do nagrody Saturna, a IGN umieścił go na ostatnim miejscu swojego rankingu 50 najlepszych seriali science fiction, określając go jako „kolejny serial science fiction, który wyprzedził swoje czasy”.