Força de um Desejo

Historia została napisana przez Alcidesa Nogueirę już w 1988 roku pod tytułem Amor Perfeito i miała być emitowana w porze popołudniowej, jednak projekt został skasowany. Dopiero dekadę później Globo zleciła Gilbertowi Braga rozwinięcie tego pomysłu wspólnie z Nogueirą, tym razem pod tytułem Força de um Desejo.

Fabuła inspirowana była powieściami Alfreda d'Escragnolle Taunaya, takimi jak A Mocidade de Trajano, i osadzona w drugiej połowie XIX wieku na tle wydarzeń historycznych Brazylii, jak wojna paragwajska i ruch abolicjonistyczny.

Sekwencja operowa z pierwszego odcinka - trzeci akt 'Wesela Figara' Mozarta - została nakręcona w Teatrze Miejskim w Niterói z udziałem 100 statystów. Kręcono także na plaży Grumari, na wzgórzu Alto da Boa Vista oraz w Forcie São João w Urce, popularnych miejscach turystycznych Rio de Janeiro.

Dla aktorów zorganizowano dwutygodniowe warsztaty, w tym cztery wykłady prowadzone przez wykładowców uniwersyteckich na temat Cesarstwa Brazylii, życia codziennego na plantacjach kawy i w barakach niewolników oraz romantyzmu. Niektórzy aktorzy uczyli się szermierki, jazdy konnej, kaligrafii oraz pracy z ciałem i głosem, by dopasować się do języka i zwyczajów epoki.

Charakteryzacja aktorów obejmowała przedłużanie włosów metodą doczepianych pasm u takich aktorów jak Dira Paes, Daniel Dantas, Chico Díaz i Malu Mader, która nosiła też sztuczne rzęsy. José de Abreu miał częściowo ogoloną głowę, by ułatwić noszenie peruki, oraz nosił sztuczny brzuch, wcielając się w postać Portugalczyka Pereiry.

Inspiracją dla wizerunku szlacheckich postaci były filmy takie jak 'Lampart' Luchino Viscontiego i 'Barry Lyndon' Stanleya Kubricka, a także 'Dama kameliowa' z Gretą Garbo w reżyserii George'a Cukora oraz 'Jeździec bez broni' (Shane) George'a Stevensa, które służyły scenografce Denise Carvalho jako wzór do odtworzenia wnętrz epoki.

Na 2500 kostiumów wydano około pół miliona reali. Suknia ślubna postaci Alice, zaprojektowana przez Otacílio Coutinho i noszona przez Lavínię Vlasak, była inspirowana kostiumem Claudii Cardinale z filmu 'Lampart' i według projektanta, gdyby sprzedawano ją w sklepach, kosztowałaby nie mniej niż 350 tysięcy reali ze względu na ręcznie wykonane hafty.

Na kostiumy, za które odpowiadała Beth Filipecki, wykorzystano 3000 metrów różnych tkanin, w tym lnu, czystej jedwabnej tafty i angielskich adamaszków, a naturalne włókna posłużyły do kostiumów postaci niewolników. Garderoba Ester była inspirowana strojami cesarzowej Austrii Elżbiety Bawarskiej, znanej jako Sissi.

Kilka kostiumów z telenoweli zostało później ponownie wykorzystanych w miniserialu Os Maias z 2001 roku.

Motyw otwierający, walc 'Tema de Ana', został skomponowany przez Toma Jobima dla swojej żony niedługo przed jego śmiercią w grudniu 1994 roku, z aranżacją Jacquesa Morelenbauma.

Telenowela była trzecią najdłuższą produkcją TV Globo w latach 90., ustępując tylko Barriga de Aluguel (243 odcinki) i Quatro por Quatro (233 odcinki), i pozostawała na antenie nieprzerwanie przez 38 tygodni.

Produkcja doczekała się parodii w programie Casseta e Planeta Urgente! pod tytułami Força de um Cacarejo i Força de um Pão de Queijo, a także żartobliwego odniesienia w programie Sai de Baixo, gdzie postacie odgrywały telenowelę o tytule Força de um bocejo.